Rzeźba to jeden z najstarszych przejawów działalności artystycznej człowieka. Obok malarstwa, które pojawia się już w paleolicie na ścianach jaskiń, rzeźba od tysięcy lat towarzyszy ludzkości jako forma wyobrażenia bogów, sił natury, ludzi i zwierząt. Już w najdawniejszych czasach człowiek rzeźbił w kamieniu, glinie i kości. Potem doszedł brąz, który choć wynaleziony stosunkowo późno, na dobre wszedł do kanonu materiałów rzeźbiarskich.

Z punktu widzenia kolekcjonera rzeźba ma takie same atuty jak malarstwo. Jest to dzieło, którego liczba jest ograniczona. Jest trwała. Jest piękna. Może być użytkowa, może być symboliczna, może być po prostu dekoracyjna. A jeżeli ma jeszcze wielkie nazwisko lub pochodzi z konkretnej epoki czy regionu, to zyskuje również wartość inwestycyjną. I tutaj też działa ta sama zasada. To, co stare i dobre, może tylko drożeć. Nie przybędzie tego więcej. Rynek się kurczy, muzea skupują, a prywatna kolekcja zyskuje.

Chrystus Salvator Mundi, drewno polichromowane, Polska, XVIII w.

2200,00 
Rzeźba drewniana przedstawiająca Chrystusa jako Salvator Mundi (Zbawiciela Świata), wykonana w Polsce w XVIII wieku. Przykład ludowej rzeźby barokowej, łączącej religijny temat z prostą, czytelną formą. Figura pełnoplastyczna, frontalna, ukazuje młodego Jezusa w geście błogosławieństwa, z kulą ziemską w lewej dłoni. Postać ubrana w białą tunikę i niebieski płaszcz z żółtą lamówką. Widoczne resztki oryginalnej polichromii i naturalne ślady użytkowania. Uproszczony modelunek, linearne fałdy i wyrazista twarz wskazują na warsztat ludowy z terenów południowej Polski, reprezentujący późnobarokową tradycję rzeźby dewocyjnej.

Galo-rzymska rzeźba głowy, marmur, I-III wiek po Chr.

2400,00 
Pełnoplastyczna rzeźba głowy wykonana z białego marmuru, rysy twarzy potraktowane dosyć schematycznie poza charakterystycznymi, migdałowatymi oczami i “uśmiechem Giocondy”. Włosy sięgające szyi, tworzące loki wokół linii twarzy, z tyłu fryzura potraktowana schematycznie. Ukształtowanie szyi od spodu pozwala stwierdzić, że głowa stanowiła pierwotnie element większej kompozycji - np. sarkofagu. Rzeźba umieszczona na wykonanym na zamówienie, dwustopniowym postumencie z czarnego marmuru.

Kapitel z dekoracją figuralną, piaskowiec, Francja, XII–XIV w.

2700,00 
Kamienny kapitel o cylindrycznym kształcie, ozdobiony rzeźbionymi przedstawieniami męskich twarzy z wąsami oraz nagich kobiecych postaci. Górna krawędź udekorowana pasem ornamentów. Wnętrze głęboko wyżłobione. Powierzchnia obiektu nosi wyraźne ślady użytkowania – widoczne są osady i pozostałości wosku. Styl rzeźby nawiązuje do architektury romańskiej lub wczesnogotyckiej.

Madonna z Dzieciątkiem, drewno polichromowane, złocone, Europa Środkowa, XVIII/XIX w.

2750,00 
Polichromowana i pozłacana drewniana rzeźba przedstawiająca Madonnę Niepokalaną z Dzieciątkiem Jezus. Figura stoi na globie oplecionym przez węża – klasyczny motyw symbolizujący zwycięstwo Maryi nad grzechem pierworodnym. Madonna w bogato fałdowanym płaszczu o złoceniach, trzyma Dzieciątko u lewej strony. Rzeźba barwna, pełna ekspresji i dynamiki.

Model sejsmografu Zhang Henga, kość barwiona, Chiny, ok. przełomu XIX/XX w.

6800,00 
Model sejsmografu wykonany z naturalnej kości zwierzęcej (imitującej słoniową), grawerowanej i barwionej. Powierzchnie pokrywa bogata ornamentyka, na którą składają się motywy roślinne i zwierzęce (smoki, konie, ryby) oraz wątek płomieni. Na jajowatym korpusie umieszczono osiem figurek misternie wyrzeźbionych smoków, którym odpowiada osiem ropuch, siedzących z otwartymi paszczami na ośmiobocznej podstawie. Zwieńczenie sejsmografu stanowi figurka Tao, czytającego Tao Te Ching. Praca sygnowana od spodu. Pierwowzorem modelu jest pierwszy na świecie sejsmometr, skonstruowany w 132 r. przez chińskiego uczonego Zhanga Henga. Urządzenie to wskazywało kierunek, z którego nadeszło trzęsienie ziemi, nawet jeśli zjawisko to miało miejsce setki kilometrów od Luoyangu - ówczesnej stolicy Chin. Urządzenie miało około 2,5 metra wysokości i wykonane było z brązu. W pysku każdego z ośmiu smoków znajdowała się mała żelazna kulka, balansująca pomiędzy zębami. Wewnątrz korpusu urządzenia umieszczone było metalowe wahadło, wprawiane w ruch przez drgania ziemi. System dźwigni uruchamiany przez wahadło otwierał pysk smoka, a spadająca kula wpadała do paszczy żaby. Pozycja żaby, do której wpadała kula, wskazywała kierunek trzęsienia ziemi. 

Relikwiarz św. Augustyna z relikwią Ex Ossibus, drewno polichromowane, złocone, Włochy, XVIII w.

4100,00 
Monumentalna rzeźba figuralna przedstawiająca półpostać św. Augustyna w szatach biskupich, z sercem w dłoni. Rzeźba stanowi zwieńczenie konsoli, w której umieszczona została relikwia pierwszej klasy (Ex Ossibus), opisana “S. Augustini”, zabezpieczona nienaruszoną pieczęcią kościelną. Praca z drewna polichromowanego i złoconego, wykonana w XVIII wieku, w warsztacie włoskim, reprezentującym dobry poziom artystyczny.

Samuel Lipszyc (1880 – 1943), Naga baletnica, brąz patynowany, ok. 1920

5000,00 
Rzeźba w stylu Art Déco przedstawiająca nagą balerinę w dynamicznej pozie, balansującą na jednej stopie. Rzeźba została wykonana z brązu patynowanego na kolor zielony, osadzona na cokole z marmuru o dekoracyjnych, kontrastujących żyłkach. Praca sygnowana "Lipchytz" na lewej stopie. Samuel Lipszyc (Lipchytz) urodzony w Pabianicach w 1880 r., został zamordowany przez Niemców w obozie Auschwitz w 1943 r. Dynamiczna sylwetka tancerki i opływowe linie charakterystyczne są dla modernistycznej estetyki lat 20. XX wieku. Figura emanuje lekkością, wdziękiem i nowoczesną elegancją, oddając ducha epoki Art Déco. Ze względu na wysokie walory estetyczne znakomicie sprawdzi się jako dekoracja wnętrza. Wartość kolekcjonerską rzeźby zwiększa dodatkowo osoba autora.

Singa Barong, drewno polichromowane, Indonezja, XIX w.

1800,00 
Efektowna rzeźba z drewna polichromowanego, przedstawiająca Singa Barong – mitycznego skrzydlatego lwa, znanego z tradycji balijskiej i jawajskiej. Stwór ukazany został w pozycji czuwającej, siedzący na ozdobnej podstawie z otwartą paszczą i wyszczerzonymi zębami. Wyglądu postaci dopełniają charakterystyczne, wyłupiaste oczy, zawinięty ogon i rozłożysta grzywa. Jego ciało pokrywają motywy liniowe przypominające tatuaże, pierś zdobi szeroki naszyjnik, a przednie łapy - bransolety. Obiekt pełnił zapewne funkcję ochronną – jako strażnik świątyni lub ceremonialny element architektoniczny.

Święty Jan Ewangelista, drewniana rzeźba, ok. 1500

6400,00 
Pełnoplastyczna rzeźba przedstawiająca św. Jana Ewangelistę, wykonana z drewna, datowana na około 1500 rok. Postać ukazana w kontrapoście, z lekko pochyloną głową i splecionymi dłońmi trzymającymi księgę – atrybut Ewangelisty. Rzeźba zachowana w pierwotnej polichromii, o widocznej strukturze warstw pigmentowych i naturalnym spękaniu drewna.
Dzieło mogło stanowić część ołtarza skrzydłowego (retabulum), najprawdopodobniej w grupie Ukrzyżowania.

Rzeźba może przybierać różne formy: pełnoplastyczną (przedstawienie w pełni trójwymiarowe), reliefową (wypukłości tworzące obraz), półplastyczną (płaskorzeźba) czy fragmentaryczną. Starożytne rzeźby osiągnęły poziom niemal niedościgniony dla współczesnych artystów. Średniowiecze przyniosło pewien regres umiejętności, ale renesans przywrócił wspaniałą jakość wykonania.

Barok wprowadził stylizację związaną ze zmianą gustów, charakteryzującą się ogromną zdobnością, użyciem złoceń i bogactwem detali architektonicznych. Wiek XIX początkowo powrócił do tradycjonalizmu, ale koniec stulecia przyniósł rewolucyjne zmiany stylów, podobne do przemian w malarstwie. 

Rzeźba XX wieku przeszła radykalną transformację, odchodząc od tradycyjnych materiałów jak marmur i brąz na rzecz eksperymentowania z metalem, plastikiem, szkłem czy materiałami organicznymi. Modernizm wprowadził abstrakcję i geometryzację form, dadaizm zakwestionował podstawy medium, a druga połowa stulecia przyniosła minimal art, land art i instalacje, które całkowicie zredefiniowały pojęcie rzeźby.

Rzeźba wymaga większej wyobraźni w aranżacji niż malarstwo. Stworzenie odpowiedniej przestrzeni dla rzeźby daje ogromne pole do popisu i może wywrzeć piorunujące wrażenie, ale jednocześnie stanowi większe wyzwanie niż powieszenie obrazu na ścianie.

Sybaris Galeria Sztuki Dawnej oferuje niezwykłe rzeźby, które staną się centralnym punktem każdego wyrafinowanego wnętrza.