Sztuka sakralna narodziła się w średniowieczu jako podstawowy wyraz artystyczny ówczesnej Europy. W wiekach XII-XIV praktycznie nie istniało malarstwo inne niż religijne. Wszystkie obiekty związane z religią chrześcijańską były przeznaczone na wyposażenie kościołów, realizując się głównie w malarstwie i rzeźbie.

Dlaczego warto kolekcjonować sztukę sakralną? Bo to część duchowego i kulturowego dziedzictwa Europy. Bo to często jedyny dostępny sposób, by obcować z twórczością artystyczną dawnych wieków. Bo to sztuka głęboko symboliczna, niosąca nie tylko estetyczne piękno, ale i przesłanie. I wreszcie dlatego, że jej ilość jest ograniczona, a jej wartość, jak każdej rzadkiej i autentycznej sztuki, nie maleje.

Chrystus Salvator Mundi, drewno polichromowane, Polska, XVIII w.

2200,00 
Rzeźba drewniana przedstawiająca Chrystusa jako Salvator Mundi (Zbawiciela Świata), wykonana w Polsce w XVIII wieku. Przykład ludowej rzeźby barokowej, łączącej religijny temat z prostą, czytelną formą. Figura pełnoplastyczna, frontalna, ukazuje młodego Jezusa w geście błogosławieństwa, z kulą ziemską w lewej dłoni. Postać ubrana w białą tunikę i niebieski płaszcz z żółtą lamówką. Widoczne resztki oryginalnej polichromii i naturalne ślady użytkowania. Uproszczony modelunek, linearne fałdy i wyrazista twarz wskazują na warsztat ludowy z terenów południowej Polski, reprezentujący późnobarokową tradycję rzeźby dewocyjnej.

Ikonka Matki Boskiej Ostrobramskiej, mosiądz, emalia na metalu, Polska, XIX w.

1200,00 
Dekoracyjna ikonka przedstawiająca Matkę Boską Ostrobramską, osadzona w kunsztownej mosiężnej ramie ze złoceniami. Przedstawienie wykonane z blachy tłoczonej; twarz i dłonie pokryte malowaną emalią. Tło pokryte bordowym aksamitem. Z tyłu ramki nóżka do postawienia i zawieszka.

Kaplerz z Matką Boską Częstochowską i Orłem, Polska, XIX w.

3000,00 
Unikatowy, XIX-wieczny kaplerz (medalik zawieszany) o dużym formacie, przedstawiający wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej z Dzieciątkiem Jezus. Front zdobiony jest rytowanym przedstawieniem ikony z ręcznie polichromowanymi twarzami, szatami i aureolami. W otoku napis łaciński: “TERRIBILIS UT CASTRORUM ACIES ORDINATA” cytat z Pieśni nad Pieśniami, odczytywany jako symbol siły Maryi jako Opiekunki i Królowej. Na odwrocie umieszczono klasycznego orła z koroną, herbem i rozpostartymi skrzydłami, typowy dla ikonografii Królestwa Polskiego oraz wstęgę z napisem: “REGINA POLONIAE – MISERERE MEI” (Królowa Polski – zmiłuj się nade mną).Kaplerz wykonany z jednolitej, srebrzonej blachy (mosiądz lub alpaka), z uchwytem do zawieszenia. Wyrób o silnym ładunku symbolicznym, popularny zwłaszcza w okresach zaborów i narodowych pielgrzymek do Jasnej Góry.

Madonna z Dzieciątkiem, drewno polichromowane, złocone, Europa Środkowa, XVIII/XIX w.

2750,00 
Polichromowana i pozłacana drewniana rzeźba przedstawiająca Madonnę Niepokalaną z Dzieciątkiem Jezus. Figura stoi na globie oplecionym przez węża – klasyczny motyw symbolizujący zwycięstwo Maryi nad grzechem pierworodnym. Madonna w bogato fałdowanym płaszczu o złoceniach, trzyma Dzieciątko u lewej strony. Rzeźba barwna, pełna ekspresji i dynamiki.

Relikwiarz św. Augustyna z relikwią Ex Ossibus, drewno polichromowane, złocone, Włochy, XVIII w.

4100,00 
Monumentalna rzeźba figuralna przedstawiająca półpostać św. Augustyna w szatach biskupich, z sercem w dłoni. Rzeźba stanowi zwieńczenie konsoli, w której umieszczona została relikwia pierwszej klasy (Ex Ossibus), opisana “S. Augustini”, zabezpieczona nienaruszoną pieczęcią kościelną. Praca z drewna polichromowanego i złoconego, wykonana w XVIII wieku, w warsztacie włoskim, reprezentującym dobry poziom artystyczny.

Święty Jan Ewangelista, drewniana rzeźba, ok. 1500

6400,00 
Pełnoplastyczna rzeźba przedstawiająca św. Jana Ewangelistę, wykonana z drewna, datowana na około 1500 rok. Postać ukazana w kontrapoście, z lekko pochyloną głową i splecionymi dłońmi trzymającymi księgę – atrybut Ewangelisty. Rzeźba zachowana w pierwotnej polichromii, o widocznej strukturze warstw pigmentowych i naturalnym spękaniu drewna.
Dzieło mogło stanowić część ołtarza skrzydłowego (retabulum), najprawdopodobniej w grupie Ukrzyżowania.

Sztuka sakralna przedstawia i sławieni postacie religijnych - Boga, Jezusa, Maryi, świętych, męczenników, apostołów, jak i również przedstawienia moralizatorskie i symboliczne. W średniowieczu pojęcie sztuki w Europie wiązało się głównie ze sferą sakralną. Sztuka przeznaczona wyłącznie dla profanów właściwie nie istniała.

Renesans przyniósł rozwój sztuki cywilnej, ale sakralna nadal kwitła. Barok również był okresem rozkwitu tej dziedziny, choć już obok bujnie rozwijała się sztuka świecka. Znaczący spadek popularności nastąpił w XVIII wieku wraz z rewolucją przemysłową i rozpowszechnieniem protestantyzmu, gdzie kościoły nie wyposażano w obrazy czy rzeźby religijne.

Rzeźba sakralna obejmowała nie tylko przedstawienia świętych, ale całe ołtarze jak dzieło Wita Stwosza w Kościele Mariackim, detale architektoniczne, portale katedr, chrzcielnice, kropielnice czy relikwiarze. Powstały wspaniałe realizacje będące świadectwem najwyższych umiejętności artystycznych epok.

Sztuka sakralna stanowi nieodzowny element dziedzictwa kulturowego Europy. Ogromna część dzieł sztuki powstała gdy ideologia chrześcijańska kształtowała umysły europejczyków. Artyści najwyższej klasy tworzyli dzieła sakralne o wyjątkowych walorach artystycznych. Jeśli ktoś chce posiadać obraz XIII-wieczny, musi to być dzieło sakralne.

Sybaris Galeria Sztuki Dawnej prezentuje wyjątkowe dzieła sztuki sakralnej, które stanowią klucz do zrozumienia europejskiego dziedzictwa kulturowego.