Malarstwo dawnych mistrzów obejmuje wszystkie dzieła malarskie powstałe od średniowiecza do końca XVIII wieku. W średniowieczu dominowało malarstwo sakralne wykonywane temperą na drewnie, przeznaczone dla kościołów i kaplic. Te obrazy charakteryzowały się wielką misterią wykonania i niezwykłą dokładnością detali.

Egbert van Heemskerck Młodszy (1676–1744), Scena w karczmie, olej na płótnie, Anglia, po ok. 1695

9200,00 
Obraz przedstawia scenę rodzajową rozgrywającą się we wnętrzu karczmy. Grupa mężczyzn w prostych strojach oddaje się zabawie, śpiewowi i piciu alkoholu. Centralną postacią jest stojący mężczyzna, jedną ręką wznosi kielich, a w drugiej trzyma dzban. Pozostałe postacie siedzą przy stole i śpiewają. Reszta kompozycji niknie w mroku ciemnego pomieszczenia. Autorem obrazu jest Egbert van Heemskerck Młodszy, angielski malarz specjalizujący się w scenach biesiadnych i rodzajowych. Dzieło sygnowane jest monogramem „HK” (w ligaturze) w lewym dolnym rogu. Obraz, zarejestrowany w bazie danych Niderlandzkiego Instytutu Historii Sztuki (RKD), wystawiany był na aukcjach Phillips Auctioneers (Fine old master paintings, 1997-12-02, lot numer: 229) i Sotheby’s (Old master paintings, 2011-05-10, lot numer: 74).

Giacomo Francesco Cipper – „il Todeschini”, Młodzieniec jedzący z drewnianej miski, olej na płótnie, Włochy, I tercja XVIII wieku

7000,00 
Portret ukazuje młodzieńca wywodzącego się z warstw plebejskich, ujętego w półpostaci, siedzącego na neutralnym, ciemnym tle. Chłopiec zwrócony jest frontalnie, jego wesoły wyraz twarzy podkreśla szeroki uśmiech odsłaniający zęby. W prawej ręce trzyma dużą, drewnianą miskę, zaś w lewej łyżkę, którą nabiera strawę. Młodzieniec ubrany jest w białą koszulę i prosty, kasztanowy kubrak oraz trikorn, czyli charakterystyczny trójkątny kapelusz, ozdobiony piórkiem. W lewym dolnym rogu obrazu widoczny jest fragment stołu, na którym leży napoczęty bochenek chleba. Paleta barwna utrzymana jest w tonacjach ciepłych brązów, czerwieni i ochry, z wyraźnymi kontrastami światłocieniowymi, które plastycznie modelują twarz i dłonie oraz wydobywają postać z ciemnego tła.

Jan Baptysta Lambrechts (1680 – po 1731), Scena rodzajowa w karczmie, olej na desce, ok. poł. XVIII w.

3500,00 
Kameralny obraz olejny na desce przypisywany Janowi Baptyście Lambrechtsowi, czołowemu malarzowi scen rodzajowych XVIII-wiecznej Flandrii. Kompozycja ukazuje parę w karczemnym wnętrzu: kobieta zwraca się do mężczyzny z wyrzutem, ten odwraca wzrok, trzymając dzban i szklanicę. Scena aluzyjnie nawiązuje do codziennych napięć domowych i problemu nadużywania alkoholu. Obraz wyróżnia się realistyczną obserwacją społeczną, grą światła i charakterystycznymi detalami dla artysty jak talerz z małżami i biała chusta. Tematyka i styl doskonale wpisują się w popularny w Flandrii nurt moralizatorskiego malarstwa mieszczańskiego.

Jan Baptysta Lambrechts (1680 – po 1731), Scena rodzajowa w karczmie, olej na desce, ok. poł. XVIII w.

3500,00 
Kameralna scena rodzajowa, przypisywana flamandzkiemu malarzowi Janowi Baptyście Lambrechtsowi. Centrum przedstawienia tworzą trzy postacie: kobieta w czerwonej spódnicy i zielonym kaftanie z charakterystyczną białą chustą na szyi, mężczyzna w czerwonej czapce i kobieta stojąca z tyłu, która uczestniczy w rozmowie. Obok stoi zastawiony stół, przykryty barwną tkaniną, na którym nie mogło zabraknąć białej chusty - znaku rozpoznawczego scen karczmianych autorstwa Lambrechtsa. Gestykulujący mężczyzna zwraca się do kobiety, która, z kieliszkiem w ręku, spokojnie patrzy na widza. Na ramionach ma białą chustę wiązaną na piersiach: element charakterystyczny dla malarstwa Lambrechtsa, obecny niemal we wszystkich jego przedstawieniach kobiet. Obraz zdradza cechy dobrego warsztatu malarskiego jak sprawnie opracowane światłocienie, sposób przedstawienia detali tkanin i zastawy stołowej poświadczają dojrzałość warsztatową artysty. Kompozycja jest statyczna, lecz pełna subtelnych napięć emocjonalnych.

Krąg Jana Wijnantsa, Pejzaż z myśliwymi i wędrowcami nad jeziorem, olej na desce, Holandia, XVII w.

7300,00 
Obraz przedstawia pejzaż z myśliwymi i podróżnikami poruszającymi się ścieżką biegnącą wzdłuż jeziora. W centralnej części kompozycji rośnie kilka wysokich drzew. Po lewej stronie widoczne jest jezioro, wokół którego prowadzi droga stopniowo oddalająca się ku horyzontowi. Na pierwszym planie ukazani są dwaj myśliwi z dzieckiem i psem, dalej w głębi obrazu pojawiają się kolejne postacie wędrowców. Obecność sztafażu ludzkiego na różnych planach kompozycji nadaje krajobrazowi głębię. Na horyzoncie zarysowują się wzgórze i las. Obraz oprawiony jest w barokową ramę z XVII–XVIII wieku. Kompozycja oparta na zestawieniu akwenu wodnego, drogi, sztafażu ludzkiego i zwierzęcego oraz drzew usytuowanych w centralnej części obrazu wyraźnie nawiązuje do twórczości Jana Wijnantsa.

Portret Franciszki Krasińskiej, olej na płótnie, Polska, ok. 1760

6500,00 
Portret Franciszki Krasińskiej w wieku około 18 lat został namalowany w Polsce około 1760 roku przez nieokreślonego artystę. Obraz stanowi klasyczny przykład reprezentacyjnego portretu arystokratycznego doby rokoka. Wizerunek przedstawia przyszłą królewiczową polską ubraną w elegancką, liliową suknię z odkrytymi ramionami i szeroką spódnicą. Postać ukazana jest w ujęciu 3/4; jedną ręką przytrzymuje narzucone na ramię ciemne futro, druga ręka zgięta jest w łokciu i spoczywa przed sylwetką. Spokojny wyraz twarzy, delikatny rumieniec oraz starannie ułożone loki zostały oddane z dużą precyzją.

Hendrik van Steenwijk II (ok. 1580 – 1649) – krąg, Wnętrze kościoła gotyckiego, olej na desce, szkoła flamandzka, XVII w.

2800,00 

Obraz przedstawia wnętrze gotyckiego kościoła, wykonany w szkole flamandzkiej XVII wieku, w kręgu Hendricka van Steenwijka czyli jednego z pionierów malarstwa perspektywicznego. Kompozycja zbudowana na osi prowadzącej ku ołtarzowi głównemu ukazuje monumentalne wnętrze z filarami, sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i kaplicami bocznymi. W przestrzeni widoczne są postacie wiernych i duchowieństwa, wprowadzone dla podkreślenia skali architektury i nastroju skupienia.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, w typowej dla szkoły flamandzkiej. Rama oryginalna, drewniana, fornirowana, z zachowaną pozłacaną krawędzią.

Kompozycja nawiązuje do rozwiązań stosowanych przez Hendricka van Steenwijka Starszego i Młodszego, a także Pietera Neefsa i Bartholomeusa van Bassena, rozwijających gatunek malarstwa architektonicznego w Antwerpii i Delft.

Pieter Neefs II (1620 – 1675/1685), Nocna msza w gotyckim kościele, olej na desce, Flandria, XVII w.

3600,00 

Wnętrze gotyckiego kościoła, obraz autorstwa Pietera Neefsa Młodszego (1620–po 1675), flamandzkiego malarza specjalizującego się w przedstawieniach wnętrz sakralnych. Kompozycja oparta na precyzyjnej perspektywie linearnej prowadzi wzrok ku ołtarzowi w bocznej nawie, przed którym zgromadzeni są wierni i duchowieństwo uczestniczący w liturgii.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, bez widocznej sygnatury. Górna część kompozycji została przycięta, co doprowadziło do utraty pierwotnego formatu.

Dzieło reprezentuje dojrzały styl Pietera Neefsa młodszego – precyzyjne oddanie przestrzeni, kontrolowane światło i realistyczne ujęcie architektury, charakterystyczne dla szkoły antwerpskiej. Obrazy o niemal identycznej kompozycji pojawiają się w kilku znanych zbiorach i kolekcjach – m.in. w Szépművészeti Múzeum (Museum of Fine Arts) w Budapeszcie oraz w aukcji Sotheby’s (2021).

Warto dodać, że dzieła z tej serii bywają również przypisywane Pieterowi Neefsowi Starszemu (ok. 1578–1656), co potwierdza silne pokrewieństwo stylistyczne między twórczością ojca i syna.


Bibliografia / odnośniki:
Peeter Neefs I – Invaluable
Pieter Neefs II – Art Salon
Pieter Neefs I – Museum of Fine Arts Budapest (Wikimedia Commons)
Pieter Neefs II – Sotheby’s Auction 2021

Portret epitafijny Jana Czapskiego (1699-1742), olej na blasze, Polska, lata 40. XVIII w.

20000,00 
Obraz o okrągłym kształcie, wykonany został w technice olejnej na kutej, wypukłej blasze miedzianej, złoconej ogniowo. Portret przedstawia mężczyznę w średnim wieku ujętego w popiersiu, en trois quarts w lewo. Owalna, pulchna twarz o wysokim czole i drugim podbródku. Na głowie biała, pudrowana peruka w loki. Strój stanowi stalowy napierśnik, spod którego wystają części odzieży, w tym biały kołnierzyk koszuli. Po prawej stronie portretu widnieje herb Leliwa w ozdobnej tarczy zwieńczonej hełmem rycerskim z pawimi piórami, na których powtórzone godło herbu Leliwa. Wokół tarczy ornament roślinny. Portret wzorowany jest na obrazie pędzla Szymona Czechowicza, namalowanym przed 1742. Obrazy epitafijne, w odróżnieniu od trumiennych, miały z reguły kształt owalny lub okrągły. Stanowiły one element epitafiów obrazowych – pomników ku czci zmarłego lub zmarłych (np. rodziny), umieszczonych zwykle nie w miejscu pochówku, lecz w innym miejscu związanym z daną osobą, najczęściej w kościele – na ścianie lub filarze. Składały się one z właściwego epitafium, czyli płyty z napisem, oraz obrazu lub obrazów, najczęściej malowanych lub rzeźbionych, rzadziej wykonanych w innych technikach artystycznych. Epitafium obrazowe ukazuje zwykle portret zmarłego lub zmarłych, czasem w towarzystwie jego świętego patrona lub patronów. Średnica: 30 cm Wymiary z ramą: 43x43 cm