Malarstwo dawne wyróżnia się przedstawianiem postaci ludzkich, pejzaży czy scen religijnych za pomocą barwników na podkładzie drewnianym lub płóciennym. Początki sięgają średniowiecza, kiedy dominowały portrety świętych wykonywane temperą na desce.

Sztuka malarska przeszła drogę od klasycznych technik renesansu i baroku, przez romantyzm i impresjonizm XIX wieku, aż po rewolucyjne nurty awangardowe XX stulecia, które radykalnie przekształciły sposób przedstawiania rzeczywistości.

Obrazy mistrzów to ograniczony zasób, który może tylko ubywać. Są nabywane przez muzea, więc ich liczba na rynku się zmniejsza. Oryginalne dzieła stanowią nie tylko inwestycję, ale też codzienną radość dla oka.

Aleksander Sochaczewski (1843–1923), Portret starszej kobiety, olej na płótnie, Monachium, 1884–1897

4400,00 
Obraz przedstawia starszą kobietę, ukazaną w ujęciu popiersiowym, na ciemnym, neutralnym tle. Postać ma na sobie okazałe nakrycie głowy – duży dekoracyjny czepek z koronką i szeroką, satynową kokardą, spod którego wystają ciemne loki. Twarz kobiety została ukazana w realistyczny sposób, z uwagą poświęconą drobnym detalom, takim jak delikatne zmarszczki, subtelne cienie wokół oczu czy miękkie światłocieniowe przejścia na skórze. Pod szyją widoczna jest duża, miękko układająca się chusta, która dopełnia eleganckiego charakteru portretu. Obraz jest sygnowany na odwrocie i oprawiony w ramę w style Biedermeier.

Bitwa pod Mohaczem, olej na płótnie, Kraków, 1886

30000,00 
Obraz przedstawia scenę bitwy pod Mohaczem z 1526 roku, ukazując moment gwałtownego starcia wojsk chrześcijańskich z armią osmańską. Kompozycja ma charakter wielofiguralnej sceny bitewnej, skoncentrowanej na dynamicznej walce jazdy i piechoty, z wyraźnym akcentem położonym na chaos i dramatyzm pola bitwy. Artysta operuje zwartą, gęsto zaludnioną kompozycją, w której sylwetki walczących ludzi i koni wypełniają niemal całą powierzchnię płótna. Praca została wykonana w technice oleju na płótnie (dublowanym) i jest sygnowana w lewym dolnym rogu: „Kraków 1886”.

Egbert van Heemskerck Młodszy (1676–1744), Scena w karczmie, olej na płótnie, Anglia, po ok. 1695

9200,00 
Obraz przedstawia scenę rodzajową rozgrywającą się we wnętrzu karczmy. Grupa mężczyzn w prostych strojach oddaje się zabawie, śpiewowi i piciu alkoholu. Centralną postacią jest stojący mężczyzna, jedną ręką wznosi kielich, a w drugiej trzyma dzban. Pozostałe postacie siedzą przy stole i śpiewają. Reszta kompozycji niknie w mroku ciemnego pomieszczenia. Autorem obrazu jest Egbert van Heemskerck Młodszy, angielski malarz specjalizujący się w scenach biesiadnych i rodzajowych. Dzieło sygnowane jest monogramem „HK” (w ligaturze) w lewym dolnym rogu. Obraz, zarejestrowany w bazie danych Niderlandzkiego Instytutu Historii Sztuki (RKD), wystawiany był na aukcjach Phillips Auctioneers (Fine old master paintings, 1997-12-02, lot numer: 229) i Sotheby’s (Old master paintings, 2011-05-10, lot numer: 74).

Giacomo Francesco Cipper – „il Todeschini”, Młodzieniec jedzący z drewnianej miski, olej na płótnie, Włochy, I tercja XVIII wieku

7000,00 
Portret ukazuje młodzieńca wywodzącego się z warstw plebejskich, ujętego w półpostaci, siedzącego na neutralnym, ciemnym tle. Chłopiec zwrócony jest frontalnie, jego wesoły wyraz twarzy podkreśla szeroki uśmiech odsłaniający zęby. W prawej ręce trzyma dużą, drewnianą miskę, zaś w lewej łyżkę, którą nabiera strawę. Młodzieniec ubrany jest w białą koszulę i prosty, kasztanowy kubrak oraz trikorn, czyli charakterystyczny trójkątny kapelusz, ozdobiony piórkiem. W lewym dolnym rogu obrazu widoczny jest fragment stołu, na którym leży napoczęty bochenek chleba. Paleta barwna utrzymana jest w tonacjach ciepłych brązów, czerwieni i ochry, z wyraźnymi kontrastami światłocieniowymi, które plastycznie modelują twarz i dłonie oraz wydobywają postać z ciemnego tła.

Jan Baptysta Lambrechts (1680 – po 1731), Scena rodzajowa w karczmie, olej na desce, ok. poł. XVIII w.

3500,00 
Kameralny obraz olejny na desce przypisywany Janowi Baptyście Lambrechtsowi, czołowemu malarzowi scen rodzajowych XVIII-wiecznej Flandrii. Kompozycja ukazuje parę w karczemnym wnętrzu: kobieta zwraca się do mężczyzny z wyrzutem, ten odwraca wzrok, trzymając dzban i szklanicę. Scena aluzyjnie nawiązuje do codziennych napięć domowych i problemu nadużywania alkoholu. Obraz wyróżnia się realistyczną obserwacją społeczną, grą światła i charakterystycznymi detalami dla artysty jak talerz z małżami i biała chusta. Tematyka i styl doskonale wpisują się w popularny w Flandrii nurt moralizatorskiego malarstwa mieszczańskiego.

Jan Baptysta Lambrechts (1680 – po 1731), Scena rodzajowa w karczmie, olej na desce, ok. poł. XVIII w.

3500,00 
Kameralna scena rodzajowa, przypisywana flamandzkiemu malarzowi Janowi Baptyście Lambrechtsowi. Centrum przedstawienia tworzą trzy postacie: kobieta w czerwonej spódnicy i zielonym kaftanie z charakterystyczną białą chustą na szyi, mężczyzna w czerwonej czapce i kobieta stojąca z tyłu, która uczestniczy w rozmowie. Obok stoi zastawiony stół, przykryty barwną tkaniną, na którym nie mogło zabraknąć białej chusty - znaku rozpoznawczego scen karczmianych autorstwa Lambrechtsa. Gestykulujący mężczyzna zwraca się do kobiety, która, z kieliszkiem w ręku, spokojnie patrzy na widza. Na ramionach ma białą chustę wiązaną na piersiach: element charakterystyczny dla malarstwa Lambrechtsa, obecny niemal we wszystkich jego przedstawieniach kobiet. Obraz zdradza cechy dobrego warsztatu malarskiego jak sprawnie opracowane światłocienie, sposób przedstawienia detali tkanin i zastawy stołowej poświadczają dojrzałość warsztatową artysty. Kompozycja jest statyczna, lecz pełna subtelnych napięć emocjonalnych.

Krąg Jana Wijnantsa, Pejzaż z myśliwymi i wędrowcami nad jeziorem, olej na desce, Holandia, XVII w.

7300,00 
Obraz przedstawia pejzaż z myśliwymi i podróżnikami poruszającymi się ścieżką biegnącą wzdłuż jeziora. W centralnej części kompozycji rośnie kilka wysokich drzew. Po lewej stronie widoczne jest jezioro, wokół którego prowadzi droga stopniowo oddalająca się ku horyzontowi. Na pierwszym planie ukazani są dwaj myśliwi z dzieckiem i psem, dalej w głębi obrazu pojawiają się kolejne postacie wędrowców. Obecność sztafażu ludzkiego na różnych planach kompozycji nadaje krajobrazowi głębię. Na horyzoncie zarysowują się wzgórze i las. Obraz oprawiony jest w barokową ramę z XVII–XVIII wieku. Kompozycja oparta na zestawieniu akwenu wodnego, drogi, sztafażu ludzkiego i zwierzęcego oraz drzew usytuowanych w centralnej części obrazu wyraźnie nawiązuje do twórczości Jana Wijnantsa.

Natan Korzeń (1895 – 1941), Pejzaż z Kazimierza Dolnego z widokiem na synagogę, lata 30. XX w.

7600,00 
Akwarela na papierze przedstawiająca widok na zabudowę północnego narożnika Małego Rynku ze schematycznie ujętą postacią kobiecą na pierwszym planie. Po lewej stronie widoczna południowo-zachodnia fasada synagogi z charakterystycznym, łamanym dachem. Po prawej ciągnie się, będące jej przedłużeniem, drewniane ogrodzenie z furtką. Zza ogrodzenia wystają nieduże drzewa (zapewne owocowe) oraz dach (kościoła?) pokryty dachówką. Sygnowany w prawym dolnym rogu "N. Korzeń".

Nathan Gutman (1914 Warszawa – 1990 Paryż), Akt kobiecy, olej na tekturze, Paryż (?)

3700,00 
Obraz przedstawia nagą kobietę w półleżącej pozycji na łóżku lub wersalce; jedną ręką podpiera ciało, drugą trzyma za głową. Sylwetka modelki, mebel oraz niewielki obrazek w lewym górnym rogu (z wazonem z kwiatami) zostały namalowane czarnym konturem, kontrastującym z wielobarwnym tłem złożonym z nasyconych plam koloru w różnych odcieniach czerwieni, żółci, niebieskiego i zieleni. Intensywna paleta barw wyraźnie nawiązuje do estetyki fowizmu. W lewym dolnym rogu znajduje się sygnatura Gutmana. Całość oprawiona we współczesną ramę.

Klasyczne malarstwo europejskie do XVIII (dawni mistrzowie): Rozwija się w okresach gotyku, renesansu, manieryzmu i baroku. W renesansie powstają portrety, sceny mitologiczne i historyczne olejne techniki na płótnie. Barok przynosi bogato zdobione obrazy z użyciem złoceń, a rokoko wprowadza delikatne sceny rodzajowe. W okresie baroku malarstwo staje się powszechne wśród zamożnego mieszczaństwa, które ozdabia ściany pejzażami i scenami z życia codziennego.

Malarstwo XIX wieku: Era romantyzmu, realizmu i impresjonizmu. Romantyczne pejzaże, akademickie portrety i sceny historyczne wykonywane technikami olejnymi, akwarelowymi i pastelowymi. Impresjonizm przynosi rewolucję w postrzeganiu światła i koloru.

Malarstwo XX wieku: Charakteryzuje się rewolucyjnym zerwaniem z tradycyjnymi kanonami przedstawienia. Picasso i inni pionierzy awangardy stworzyli sztukę, w której formy geometryczne zastąpiły naturalistyczne odtwarzanie rzeczywistości. Kubizm, ekspresjonizm, surrealizm i modernizm to nurty, które całkowicie przekształciły pojęcie malarstwa. Wolność formy, myśli i emocji i przekraczanie granic tradycyjnych tematów, prowokuje dialog z odbiorcą. Malarstwo tego okresu przyciąga kolekcjonerów świeżym spojrzeniem i zabawą formą.

Malarstwo stanowi wyjątkową klasę aktywów inwestycyjnych, ponieważ dzieła wielkich mistrzów są ograniczonym zasobem - ich liczba na rynku stale maleje przez nabywanie przez muzea i prywatnych kolekcjonerów, co naturalnie zwiększa ich wartość w czasie. Inwestycja w oryginalne obrazy łączy korzyści finansowe z codzienną satysfakcją estetyczną, oferując właścicielowi nie tylko potencjalny wzrost kapitału, ale także stały kontakt z dziełem sztuki, które może być przekazywane kolejnym pokoleniom jako trwały skarb kulturowy.

Sybaris Galeria Sztuki Dawnej oferuje oryginalne obrazy dawnych mistrzów, portrety akademickie i klasyczne malarstwo europejskie.