Szekel (judaszowy srebrnik), Tyr, 139 miejscowej ery = 13/14 po Chr.
5200,00 zł
Av. Głowa Melkarta w wieńcu laurowym w prawo.
Rv. TYPOY [IEPAΣ] KAI AΣYΛOY, orzeł stojący w lewo na dziobie galery, na prawym skrzydle gałązka palmowa, w lewym polu litery PΛΘ (data) nad maczugą, w prawym KP nad monogramem, fenicka litera „Bet” pomiędzy łapami orła.
Srebro, 13,6 g, 25,4 mm. Literatura: DCA 920; HGC 10, 357.
Stan III+, rzadka i ładnie zachowana moneta wybita za życia Jezusa.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Mało kto zdaje sobie sprawę, że srebrniki, których 30 dostał Judasz Iskariota za wydanie Chrystusa, to nie symbol czy figura retoryczna, tylko rzeczywiste monety. Tymi monetami były szekle wybijane w Tyrze od ok roku 126/125 przed Chr. Szczególnie cenione są szekle wybite i będące w obiegu na terenie Judei za życia Jezusa – tak jak oferowana moneta.
Kwota, jaką zaoferowali arcykapłani Judaszowi za zdradę Jezusa, wynosiła 30 srebrników i była równa cenie niewolnika. Po pojmaniu Jezusa Judasz chciał zwrócić srebrniki, jednak arcykapłani odmówili ich przyjęcia. Judasz rzucił srebrniki w ich stronę i odszedł. Za pozostawione przez Judasza srebrniki zakupiono pole garncarza (Haceldama, Hakeldama lub Hakeldamach z aram. Pole Krwi), na którym grzebano cudzoziemskich pielgrzymów. Hakeldama znajduje się na stoku wzgórza, który stromo schodzi w kierunku Doliny Gehenny, na południe od Starego Miasta, w pobliżu dzisiejszego greckiego monasteru św. Onufrego.
Na terenie Imperium Rzymskiego niedozwolone było wybijanie monet z przedstawieniem innej osoby, niż cesarz. Zresztą tradycja biblijna (Dekalog) zakazuje tworzenia obrazów Boga i wizerunków istot żywych, co przez stulecia ograniczało sztukę figuralną w judaizmie. Dlatego też na awersie szekli umieszczono podobiznę fenickiego boga Melkarta (w tym czasie utożsamianego z Heraklesem). Na rewersie widniał zaś orzeł oraz napis: "Tyr miasto święte i miasto azylu". Rzymianie akceptowali produkcję szekli, które przeznaczone były przede wszystkim do uiszczania danin rabinicznych na terenie Judei. Ewangelista Mateusz przytacza epizod dotyczący opłaty podatku na świątynię. Każdy dorosły wolny Żyd w starożytnym świecie był zobowiązany płacić podatek wynoszący pół szekla (dwudrachma, czyli podwójna drachma) rocznie jako wyraz solidarności ze Świątynią i Ziemią Świętą (por. Wj 30, 13-16). Podatku tego nie można było płacić za pomocą denarów rzymskich, czy innych monet, a wyłącznie szeklami.
Schyłek produkcji szekli tyryjskich zbiegł się z wybuchem pierwszej wojny żydowskiej (65/66 po Chr.) i stanowił jeden z przejawów represji rzymskich wobec buntowniczego Ludu Izraela. Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej (Drugiej Świątyni) przez Rzymian w 70 r. było kluczowym momentem historii Żydów, kończącym powstanie żydowskie. Wydarzenie to, związane z pożarem podczas oblężenia, oznaczało koniec kultu ofiarnego i scentralizowanej organizacji religijnej, wymagającej finansowania w drodze podatków. W wyniku rozproszenia Żydów (diaspory) nastąpił rozwój judaizmu rabinicznego.
| Waga | 0,0136 kg |
|---|---|
| Wymiary | 2,54 cm |
| Typ |
Moneta |
| Forma |
Szekel |
| Materiał |
Srebro |
| Technika |
Wybijanie |
| Czas powstania |
13/14 po Chr. |
| Epoka |
Starożytność |
| Stan zachowania |
III+ |