Misy Norymberskie

Misy tego typu były produktami wielu warsztatów, zarówno w samej Norymberdze, jak i innych ośrodkach dzisiejszych Niemiec, Francji i Belgii. Najbardziej znane i typowe egzemplarze zaczęto jednak produkować około połowy XV wieku w Norymberdze. Tamtejsze warsztaty wytwarzały je na dużą skalę i eksportowały do licznych krajów europejskich. Produkcja miała charakter niemal masowy, jak na warunki epoki. Dzięki temu misy te trafiały do wielu krajów i warstw społecznych, choć często były kojarzone z bardziej zamożnymi użytkownikami. Misy różniły się wielkością i kształtem – mogły być płytkie jak talerz lub bardziej głębokie. Ich średnica zazwyczaj mieściła się w przedziale od kilkunastu do kilkudziesięciu centymetrów. Dekoracje stanowiły najważniejszy element: motywy roślinne i geometryczne (np. rozety), sceny biblijne lub postacie świętych.

Misy te miały zarówno funkcję praktyczną, jak i reprezentacyjną. Wykorzystywano je do mycia rąk podczas posiłków, jako ozdobne elementy wyposażenia domów, w kontekście religijnym, np. jako misy chrzcielne lub elementy wyposażenia wnętrz kościołów. Zwykle nie służyły jako dekoracje ścienne, lecz były przechowywane lub eksponowane na półkach czy stołach. Ich metaliczna powierzchnia mogła dodatkowo odbijać światło świec.