Kapitel pilastra korynckiego z Katedry w Ratyzbonie, wapień, Niemcy, XVII – XVIII w.
3300,00 zł
Wysokość: 32 cm
Szerokość: 36,5 cm
Grubość: 12 cm
Waga: 10,2 kg
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Kapitel pilastra korynckiego z Katedry w Ratyzbonie
Unikatowy detal architektoniczny o niezwykłych walorach historycznych w postaci kapitela (głowicy) pilastra ściennego w porządku korynckim. Obiekt powstał w epoce nowożytnej (XVII – XVIII wiek) jako element rzeźbiarskiego wystroju wnętrza Katedry św. Piotra w Ratyzbonie (Regensburger Dom). Detal został wykonany z naturalnego, jasnego wapienia (najprawdopodobniej regionalnego wapienia kelheimskiego – Kelheimer Kalkstein).
Konstrukcja elementu opiera się na klasycznych rzymskich proporcjach architektonicznych, z płaskim ścięciem tylnym przeznaczonym do montażu bezpośrednio w licu ściany. Program rzeźbiarski obejmuje dwurzędowy układ liści akantu, nad którymi znajdują się głęboko wycięte woluty (ślimacznice) podtrzymujące naroża abakusa. Górna płyta (abakus) ma wyprofilowane, wklęsłe boki, na osi których umieszczono kwiaton w formie pąka. Centralny otwór przelotowy na osi fasady wskazuje na wtórną adaptację obiektu w późniejszym okresie – najprawdopodobniej jako wylew przyściennej fontanny pałacowej lub ogrodowej.
Rzeźba charakteryzuje się wyraźną głębią światłocieniową. Liście akantu zostały głęboko podcięte i częściowo odseparowane od rdzenia bloku za pomocą tradycyjnych metod kamieniarskich (w tym świdra), co zapewniało czytelność detalu oglądanego z perspektywy posadzki katedralnej. Na tylnej płaszczyźnie obiektu zachowały się ślady obróbki gradziną z epoki oraz centralny otwór montażowy po dawnej stalowej kotwie.
Oferowany obiekt stanowi bezpośrednie świadectwo XIX-wiecznych przemian konserwatorskich w Europie, a jego wartość historyczną dokumentuje oryginalna inskrypcja inwentarzowa naniesiona na odwrocie. Widnieje tam odręczny, czarny zapis: „Fragment / DOM Fries / Regensburg” wraz z numerem katalogowym dawnego lapidarium (Nr 1887), Chryzmonem (Monogramem Chrystusa - XP) oraz datą 1904. XIX-wieczny autor napisu na odwrociu błędnie sklasyfikował surowiec jako piaskowiec (odręczny dopisek Sandstein), analiza struktury kamienia jednoznacznie wskazuje na szlachetny wapień. Odpowiada to faktom historycznym – to właśnie lokalny wapień (Kelheimer Kalkstein) stanowił główny budulec kamieniarki rzeźbiarskiej w katedrze ratyzbońskiej.
Chronologia obiektu odzwierciedla dzieje Katedry w Ratyzbonie (Regensburger Dom):
- XVII – XVIII wiek (Powstanie): W okresie baroku gotyckie wnętrze katedry zostało poddane transformacji estetycznej (Barockisierung). Ściany i filary obudowano wówczas nowożytną architekturą rzeźbiarską, z której pochodzi oferowany kapitel pilastra.
- Lata 1835–1841 (Demontaż): Z inicjatywy króla Bawarii, Ludwika I Wittelsbacha, w katedrze rozpoczęto proces tzw. regotyzacji. Zgodnie z duchem epoki nakazano usunąć ze ścian elementy nowożytne, klasycystyczne i barokowe, aby przywrócić świątyni surowy, średniowieczny charakter.
- Rok 1904 (Inwentaryzacja): Demontowane kamieniarstwo przez dekady spoczywało w katedralnych magazynach i warsztatach (Dombauhütte). Na przełomie wieków – co dokumentuje data 1904 – fragmenty te zostały zinwentaryzowane, opisane na odwrocie i sprzedane do prywatnych kolekcji lub na rynek sztuki.
| Waga | 10,2 kg |
|---|---|
| Wymiary | 32 × 36,5 × 12 cm |
| Typ |
Detal architektoniczny / Rzeźba kamienna |
| Materiał |
Wapień naturalny |
| Kolorystyka |
Beże |
| Czas powstania |
XVII – XVIII w. |
| Epoka |
Barok ,Nowożytność |
| Kraj pochodzenia |
Niemcy (Bawaria, Ratyzbona) |
| Autor |
Nieznany (Warsztat kamieniarsko-rzeźbiarski przy Regensburger Dom) |
| Stan zachowania |
Kapitel zachowany w stanie oryginalnym. Widoczne są naturalne ślady wiekowości, dawne ubytki krawędzi rzeźby oraz charakterystyczne matowe wietrzenie struktur wapienia, które potwierdzają jego kilkusetletnią metrykę. Kamień pokryty jest suchą patyną depozytową, z naturalnymi nawarstwieniami kurzu w głębokich podcięciach liści akantu. Konstrukcja bloku jest stabilna i zwarta. Obiekt przygotowany do ekspozycji gabinetowej lub ponownego montażu jako konsola ścienna. |
RELATED PRODUCTS
Apsara / Surasundari, marmur, Indie, XIX w.
Czaszka (Memento Mori), marmur, Włochy, XVIII-XIX wiek
Elegancka, dekoracyjna czaszka wykonana z naturalnego, szarego marmuru, utrzymana w realistycznej stylistyce: wyraźnie uformowano oczodoły, linie szwów czaszkowych i łuki jarzmowe. Wybrakowane uzębienie nawiązuje do koncepcji Vanitas.
Cechą charakterystyczną kamienia użytego do wykonania rzeźby jest nieregularne żyłkowanie w odcieniach beżu, kremu i szarości, co nadaje mu niepowtarzalny charakter. Powierzchnia jest wypolerowana, z naturalnymi przebarwieniami i drobnymi śladami wynikającymi z właściwości materiału, co podkreśla autentyczność i szlachetność marmuru. Czaszka od spodu zaopatrzona jest w ołowiany trzpień, osadzony na minimalistycznej, współczesnej podstawie w kolorze czarnym, która eksponuje rzeźbę i nadaje jej muzealny charakter.
Przedmiot idealny dla kolekcjonerów osobliwości, miłośników sztuki Vanitas – Memento Mori, gabinetów osobliwości oraz jako wyrazisty element wystroju wnętrz w stylu klasycznym, industrialnym lub eklektycznym. Obiekt o silnym wyrazie estetycznym i symbolicznym, obok którego trudno przejść obojętnie.
Głowa Aniołka (Putta), drewno lipowe złocone, Polska, 1. poł. XVIII w.
Krishna, marmur, Indie, XIX w.