Łyżka stołowa, srebro, Polska, ok. połowy XVII w.
5400,00 zł
Łyżka stołowa, barokowa, datowana na ok. połowę XVII wieku. Czerpak jajowaty, gładki. Trzonek sztabkowaty, w przekroju sześciokątny, profilowany, zakończony sterczyną, od góry i od spodu zdobiony ornamentem rytym przypominającym wężyk probierczy, podzielonym na trzy strefy (segmenty). Część trzonka przy łączeniu z czerpakiem wydzielona w formie kartusza, ozdobionego plastycznym maszkaronem. Na kartuszu, od strony spodniej, wygrawerowane inicjały GLP oraz odmiana herbu Mogiła.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
| Waga | 0,057 kg |
|---|---|
| Typ |
Łyżka |
| Materiał |
Srebro |
| Kolorystyka |
Srebny |
| Technika |
Kucie ,Odlew cyzelowany ,Rytowanie |
| Czas powstania |
ok. połowy XVII w. |
| Epoka |
Barok |
| Kraj pochodzenia |
Polska |
| Stan zachowania |
Na czerpaku niewielkie ślady korozji, poza tym bardzo dobry |
RELATED PRODUCTS
Iwan Chlebnikow, Kovsh z głową konia, srebro, emalia, złocenie, Moskwa, 1860–1918
Plakieta z herbem Suchekomnaty i panopliami, srebro i jedwab, Polska, XVIII w.
Owalna plakieta z kutej blachy srebrnej, z 2. połowy XVIII wieku, z wygrawerowanym herbem Suchekomnaty w tarczy otoczonej panopliami, zwieńczonej koroną oraz monogramem „P. J.”. W latach 20.–30. XIX wieku plakieta została przyszyta do ozdobnego, miękkiego podkładu tekstylnego wykonanego z naprzemiennych warstw tkanin jedwabnych w kolorze amarantowym i ecru. Tło ozdobiono ręcznym haftem wykonanym srebrnym bajorkiem, cekinami i blaszanymi aplikacjami tworzącymi kompozycje florystyczne. Na odwrocie zachowały się dwie pieczęcie lakowe.
Pierwotnie plakieta mogła pełnić funkcję sepulkralną, umieszczona na trumnie lub nad epitafium. Umieszczenie jej jedwabnej poduszeczce i opatrzenie pieczęciami wskazuje ma zapewne charakter rodzinny i sentymentalny. Panoplia przypominają kompozycje znane z ryngrafów z czasów Konfederacji Barskiej. To może wskazywać, że osoba o inicjałach "P. J." była jej uczestnikiem. O pochodzeniu obiektu wiadomo niewiele, miał być on własnością zakonnika z Wielkopolski.
Ryngraf patriotyczno-dewocyjny, miedź srebrzona, malowana, Polska, ok. 1768–1772 r.
Wyjątkowej klasy, dwustronny ryngraf żołnierski z czasów Konfederacji Barskiej (1768–1772 r. ) wykonany w formie tarczy amazonek (półksiężycowaty kształt z podwyższonymi i zaokrąglonymi rogami, tzw. „rogami bawolimi”).
W górnych rogach (rogach bawolich) wycięto dwa okrągłe otwory, wokół których widoczna jest stara patyna oraz ślady tlenków miedzi. Służyły one pierwotnie do przewleczenia sznura, taśmy lub rzemienia, umożliwiającego zawieszenie ryngrafu na piersiach (na pancerzu lub kontuszu).
Krawędzie tarczy na całym jej obwodzie zostały starannie zawinięte do tyłu (na stronę rewersu). Felcowanie nie tylko zabezpieczało brzegi przed uszkodzeniem odzienia, ale przede wszystkim znacząco usztywniało i wzmacniało konstrukcję wykonaną z grubej, kutej blachy miedzianej. Sposób tego wykończenia nosi wyraźne ślady ręcznej obróbki młotkiem.