Ryngraf patriotyczno-dewocyjny, miedź srebrzona, malowana, Polska, ok. 1768–1772 r.
18500,00 zł
Wyjątkowej klasy, dwustronny ryngraf żołnierski z czasów Konfederacji Barskiej (1768–1772 r. ) wykonany w formie tarczy amazonek (półksiężycowaty kształt z podwyższonymi i zaokrąglonymi rogami, tzw. „rogami bawolimi”).
W górnych rogach (rogach bawolich) wycięto dwa okrągłe otwory, wokół których widoczna jest stara patyna oraz ślady tlenków miedzi. Służyły one pierwotnie do przewleczenia sznura, taśmy lub rzemienia, umożliwiającego zawieszenie ryngrafu na piersiach (na pancerzu lub kontuszu).
Krawędzie tarczy na całym jej obwodzie zostały starannie zawinięte do tyłu (na stronę rewersu). Felcowanie nie tylko zabezpieczało brzegi przed uszkodzeniem odzienia, ale przede wszystkim znacząco usztywniało i wzmacniało konstrukcję wykonaną z grubej, kutej blachy miedzianej. Sposób tego wykończenia nosi wyraźne ślady ręcznej obróbki młotkiem.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
W centralnej części awersu (strony głównej), w pionowym, owalnym medalionie, znajduje wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej z Dzieciątkiem Jezus na ręku, oparty bezpośrednio na jasnogórskim pierwowzorze (układ twarzy, gesty dłoni oraz złote lilie na granatowym płaszczu Maryi), wykonany farbami olejnymi. Postacie przedstawione są w nimbach z promieniście grawerowanym tłem oraz w charakterystycznych zamkniętych koronach.
Medalion otoczony jest gęsto grawerowanym, puncowanym wieńcem rokokowym, nad którym unosi się zamknięta korona królewska. Całość kompozycji awersu dopełniają symetryczne, bogate, późnobarokowe ornamenty roślinne w postaci wici i liści akantu wypełniających wolne przestrzenie tarczy. Tło grawerunku dekorowane jest techniką szrafowania (kreskowania) i punktowania, co nadaje rysunkowi głębię i światłocień. Srebrzenie powierzchniowe zachowane fragmentarycznie – widoczne naturalne przetarcia na wypukłościach do czerwonawego podłoża miedzianego są świadectwem wieloletniego użytkowania i czyszczenia przedmiotu.
Na odwrociu (rewersie) umieszczono centralną kompozycję malarską o charakterze pasyjnym. Przedstawia ona scenę Ukrzyżowania – Chrystusa na ciemnobrązowym krzyżu osadzonym na symbolicznym wzgórzu Golgoty. Nad głową Zbawiciela widoczny jest biały kartusz z wyraźnym, odręcznym napisem INRI. Malatura rewersu, utrzymana w duchu ludowo-mistycznym, stanowiła osobisty schron i przypomnienie o męczeństwie, co idealnie współgrało z ideologią konfederacką.
Wysoka spójność stylistyczna i technologiczna obiektu (w tym wspomniane, surowe wykończenie krawędzi i otworów) pozwala z dużym prawdopodobieństwem wskazać na jego powstanie w przyklasztornych warsztatach rzemieślniczych na Jasnej Górze w Częstochowie – głównym ośrodku produkcji konfederackich militariów dewocyjnych. Wierność szczegółów ikony jasnogórskiej oraz powtarzalny w tej manufakturze, dwustronny program ikonograficzny (Maryja na awersie, Pasja na rewersie) są flagowymi cechami częstochowskiego rzemiosła tego okresu. Kształt koron na głowach Maryi i Dzieciątka (charakterystyczne zamknięte kabłąki ze sterczynami) to bezpośrednie odwzorowanie Koron Klementyńskich, ufundowanych przez papieża Klemensa XI na przełomową koronację obrazu w 1717 roku. Potwierdza to ugruntowanie tego konkretnego wzorca ikonograficznego w 2. połowie XVIII wieku.
Stan zachowania oceniany jako bardzo dobry, gabinetowy dla obiektów z epoki. Na warstwie malarskiej (awers i rewers) widoczna gęsta, naturalna krakelura oraz punktowe, wiekowe wykruszenia pigmentu przy krawędziach szat, niemożliwe do sfałszowania. Metal pokryty szlachetną, ciemną patyną czasu (szczególnie w załamaniach felcu i wokół otworów), bez śladów współczesnych napraw, lutowania czy mechanicznych uszkodzeń struktury blachy. Oferowany ryngraf to wybitny i rzadki zabytek polskiej kultury materialnej, łączący funkcję rycerskiego szkaplerza ochronnego z manifestem patriotycznym, prawdziwa relikwia narodowa.
Uwzględniając znakomity stan zachowania, przedmiot reprezentuje najwyższą klasę pamiątek po pierwszym polskim powstaniu narodowym, jakim była Konfederacja Barska (1768–1772). Bezterminowo gwarantujemy autentyczność przedmiotu.
| Waga | 0,352 kg |
|---|---|
| Wymiary | 25 × 20 cm |
| Typ |
Ryngraf dwustronny |
| Forma |
Tarcza amazonek |
| Technika |
Malowanie ,Puncowanie ,Rytowanie (grawer) ,Szrafowanie |
| Kolorystyka |
null |
| Czas powstania |
1768–1772 r. |
| Epoka |
Barok |
| Kraj pochodzenia |
Polska |
| Autor |
Nieznany |
| Stan zachowania |
Niewielkie przetarcia, bardzo dobry, oryginalny |
RELATED PRODUCTS
Czarka, srebro, Polska (?), XVII-XVIII w.
Klamra do pasa przeworskiego, srebro złocone, Polska, XVII w.
Plakieta z herbem Suchekomnaty i panopliami, srebro i jedwab, Polska, XVIII w.
Owalna plakieta z kutej blachy srebrnej, z 2. połowy XVIII wieku, z wygrawerowanym herbem Suchekomnaty w tarczy otoczonej panopliami, zwieńczonej koroną oraz monogramem „P. J.”. W latach 20.–30. XIX wieku plakieta została przyszyta do ozdobnego, miękkiego podkładu tekstylnego wykonanego z naprzemiennych warstw tkanin jedwabnych w kolorze amarantowym i ecru. Tło ozdobiono ręcznym haftem wykonanym srebrnym bajorkiem, cekinami i blaszanymi aplikacjami tworzącymi kompozycje florystyczne. Na odwrocie zachowały się dwie pieczęcie lakowe.
Pierwotnie plakieta mogła pełnić funkcję sepulkralną, umieszczona na trumnie lub nad epitafium. Umieszczenie jej jedwabnej poduszeczce i opatrzenie pieczęciami wskazuje ma zapewne charakter rodzinny i sentymentalny. Panoplia przypominają kompozycje znane z ryngrafów z czasów Konfederacji Barskiej. To może wskazywać, że osoba o inicjałach "P. J." była jej uczestnikiem. O pochodzeniu obiektu wiadomo niewiele, miał być on własnością zakonnika z Wielkopolski.
