Portret szlachcica (portret sarmacki), olej na płótnie, Polska, XVIII w.

Portret, pierwotnie czworoboczny i wtórnie docięty do owalu i dublowany, przedstawia starszego mężczyznę w stroju szlacheckim, charakterystycznym dla XVIII wieku. Mężczyzna został przedstawiony w ujęciu do pasa, frontalnie, z lekkim skrętem tułowia i ręką opartą na biodrze, co nadaje kompozycji pewnej godności i statycznej elegancji. Twarz o dojrzałych rysach – wysokie czoło, krótko ostrzyżone przerzedzone, siwe włosy, delikatne zmarszczki – oddana została realistycznie, z dbałością o indywidualne cechy fizjonomiczne. Spojrzenie spokojne, powściągliwe, zdradza charyzmę i opanowanie, a jednocześnie ugruntowaną pozycję społeczną. Podkreśla ją okazały strój szlachecki – żupan haftowany złotą nicią, granatowy kontusz podszyty czerwonym materiałem, zapinany na masywne guzy w kolorze złotym oraz szeroki, jasny pas przewiązany przez biodra. Obraz stanowi doskonały przykład wizerunku zwanego „sarmackim”, akcentującego przynależność stanową, pozycję majątkową oraz piastowane stanowisko. Wyróżnia go dobry warsztat artystyczny, naturalistyczne ujęcie oraz dojrzały wiek portretowanego.