Podstawa krucyfiksu w formie czaszki zwieńczonej stylizowanym pniem drzewa, drewno, Niemcy (?), XVIII–XIX w.
5300,00 zł
Unikatowa rzeźba z ciemnego drewna przedstawiająca realistycznie wyrzeźbioną ludzką czaszkę, obejmowaną od góry czterema masywnymi uchwytami o formie przypominającej szpony lub korzenie. Uchwyty powyżej łączą się i skręcają w jedną, zwartą formę, przypominającą stylizowany pień drzewa, zakończony płasko ściętą górną powierzchnią z wyżłobionym na całą szerokość rowkiem, co wskazuje, że obiekt stanowił pierwotnie część większej konstrukcji. Czaszka została wyrzeźbiona z dużą dbałością o detale anatomiczne, takie jak szwy czaszkowe, otwory nosowe oraz uzębienie. Forma i konstrukcja pozwalają przypuszczać, że rzeźba pełniła funkcję podstawy krucyfiksu typu memento mori; brakujący element w postaci rzeźbionych kości pod potylicą powoduje, że obiekt prezentuje się obecnie w lekkim pochyleniu, podczas gdy pierwotnie ustawiony był pionowo.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Symbolika
W ikonografii chrześcijańskiej umieszczenie czaszki u stóp krzyża odnosi się do Golgoty, miejsca Ukrzyżowania Chrystusa, tradycyjnie utożsamianego z grobem Adama, i stanowi wizualne odniesienie do chrześcijańskiej wizji śmierci jako skutku grzechu pierworodnego oraz idei odkupienia dokonującego się przez ofiarę Chrystusa. Motyw ten łączy symbolikę memento mori z nadzieją zbawienia, nadając przedstawieniu wyraźny wymiar dewocyjny.
Kontekst historyczny
Nieliczne zachowane przykłady rzeźbionych podstaw krucyfiksów w formie czaszki, datowane na XVIII i XIX wiek, pochodzą z Niemiec. Były one najpewniej wykonywane jako elementy wolnostojących krzyży, przeznaczonych do niewielkich kaplic, przestrzeni klasztornych lub do użytku prywatnego.
Przykład kompletnego obiektu o podobnej formie można zobaczyć pod tymi adresami:
Wartość kolekcjonerska
Podstawy krucyfiksu w formie czaszki, wykorzystujące motyw memento mori, należą do rzadko spotykanych na rynku antykwarycznym. Połączenie realistycznie opracowanej czaszki z nietypową formą podstawy nadaje mu indywidualny charakter i wyróżnia go na tle bardziej schematycznych przedstawień. Przedmioty tego rodzaju cieszą się zainteresowaniem kolekcjonerów ikonografii memento mori oraz nietypowych dewocjonaliów.
Walory estetyczne
Rzeźba imponuje precyzją wykonania detali anatomicznych ludzkiej czaszki, takich jak szwy czaszkowe, uzębienie oraz forma otworów nosowych. Zestawienie jej realistycznego opracowania z organiczną formą trzonu tworzy nietypowy, przyciągający uwagę obiekt, nawet bez zachowanego krucyfiksu.
Zastosowanie
Obiekt może funkcjonować zarówno jako element prywatnej kolekcji lub zbioru tematycznego, jak i jako rekwizyt filmowy lub teatralny bądź dekoracja wnętrz o charakterze mrocznym lub kontemplacyjnym. Istnieje również możliwość przywrócenia jego pierwotnej funkcji jako podstawy krucyfiksu; wymagałoby to uzupełnienia brakującego elementu w postaci rzeźbionych kości pod potylicą, co pozwoliłoby na ustawienie trzonu w pozycji pionowej, oraz ponownego osadzenia krucyfiksu.
Przedmioty, które rozbudzają wyobraźnię
Jeśli fascynują Cię obiekty z pogranicza sztuki, rytuału i kontemplacji – odkryj naszą selekcję rzeźb, kuriozów i artefaktów z duszą.
W Galerii Sztuki Dawnej SYBARIS znajdziesz więcej wyjątkowych przedmiotów inspirowanych symboliką śmierci, przemijania i duchowej przemiany.
| Waga | 0,5 kg |
|---|---|
| Wymiary | 29 × 12 × 12 cm |
| Typ |
Rzeźba rytualna / ezoteryczna |
| Forma |
Czaszka zwieńczona stylizowaną strukturą przypominającą pień drzewa lub skręcone szpony |
| Materiał |
Gęste drewno egzotyczne ,Patyna |
| Kolorystyka |
Ciemny bursztyn ,Karmelowy |
| Technika |
Detale anatomiczne ,Ręczne modelowanie ,Rzeźba w drewnie |
| Czas powstania |
XVIII–XIX wiek (?) |
| Epoka |
Późny barok ,Wczesny romantyzm |
| Kraj pochodzenia |
Francja |
| Autor |
Nieznany |
| Stan zachowania |
Bardzo dobry. Naturalna patyna, mikropęknięcia, drobne ślady po nieaktywnych drewnojadach. Drewno stabilne, bez ubytków w strukturze. |
RELATED PRODUCTS
Czaszka (Memento Mori), marmur, Włochy, XVIII-XIX wiek
Elegancka, dekoracyjna czaszka wykonana z naturalnego, szarego marmuru, utrzymana w realistycznej stylistyce: wyraźnie uformowano oczodoły, linie szwów czaszkowych i łuki jarzmowe. Wybrakowane uzębienie nawiązuje do koncepcji Vanitas.
Cechą charakterystyczną kamienia użytego do wykonania rzeźby jest nieregularne żyłkowanie w odcieniach beżu, kremu i szarości, co nadaje mu niepowtarzalny charakter. Powierzchnia jest wypolerowana, z naturalnymi przebarwieniami i drobnymi śladami wynikającymi z właściwości materiału, co podkreśla autentyczność i szlachetność marmuru. Czaszka od spodu zaopatrzona jest w ołowiany trzpień, osadzony na minimalistycznej, współczesnej podstawie w kolorze czarnym, która eksponuje rzeźbę i nadaje jej muzealny charakter.
Przedmiot idealny dla kolekcjonerów osobliwości, miłośników sztuki Vanitas – Memento Mori, gabinetów osobliwości oraz jako wyrazisty element wystroju wnętrz w stylu klasycznym, industrialnym lub eklektycznym. Obiekt o silnym wyrazie estetycznym i symbolicznym, obok którego trudno przejść obojętnie.
Czaszka na czworobocznej konsoli, drewno, Niemcy (?), XVIII, XIX w.
Fragment dzwonu z cerkwi garnizonowej w Zamościu, brąz, Polska, 1915
Pamiątkowy fragment dzwonu cerkiewnego (tzw. Kriegsandenken / Grabenschmuck) nieregularny odłamek z płaszcza z brązu o wyraźnych, ostrych krawędziach, typowych dla mechanicznego przełomu. Na zewnętrznej ścianie brązu zachował się fragment bogatej, plastycznej dekoracji reliefowej w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Przedstawia on wyraziste popiersie/twarz brodatego świętego w dostojnym, ceremonialnym nakryciu głowy (mitra biskupia lub wschodnia korona książęca). Cechy anatomiczne postaci oraz detale szat wskazują na wysoki kunszt rzeźbiarski carskiej manufaktury. Najprawdopodobniej jest to wizerunek św. Mikołaja Cudotwórcy lub św. księcia Włodzimierza. Ponad głową postaci widoczny jest zarys dekoracyjnego fryzu (ornament roślinny lub skrzydła cherubina).
Do odłamka przymocowano za pomocą dwóch nitów prostokątną metalową blaszkę z wygrawerowanym, niemieckojęzycznym napisem wykonanym ozdobną kursywą:
a. d. Zarenglocke d. Garnison Kirche Don Kosaken Zamosc, 27.8.1915
Wymiary: 16,5 × 5,5 × 4 cm Waga: 1,14 kgNadziak, żelazo, brąz, drewno, Polska, głowica: XVII w., oprawa (stylisko): XVIII w.
Głowica (żeleźce) wykuta z wysokowęglowej stali, z jednej strony zakończona młotkiem (obuchem) o czworobocznym przekroju poprzecznym oraz wyraźnie wypukłym kołnierzu. Taki kształt niwelował ryzyko ześlizgnięcia się broni z obłych powierzchni pancerzy (np. kirysów czy szyszaków) i skupiał całą energię uderzenia w jednym punkcie. Z drugiej strony żeleźce zapotarzone w dziób (kolec), masywny, wygięty łukowato ku dołowi, o grubym i szerokim profilu u nasady.
Unikalną cechą obiektu jest zdobienie żeleźca – niezwykle rzadko spotykane w przypadku polskiej broni stricte bojowej, zazwyczaj pozbawionej ornamentów. Dekorację stanowią pionowe pasy z mosiądzu, precyzyjnie wklepane (tauszowane) w rowki wycięte w stali. Na dziobie umieszczono pas biegnący równolegle do krawędzi, na którym znajduje się grawerunek przypominający motyw wici roślinnej.
Na spodzie żeleźca, w pobliżu obsady trzonka, wybity jest ciąg znaków (gmerków kowalskich/cyfr), będący prawdopodobnie podpisem cechowego mistrza płatnerskiego lub numerem ewidencyjnym dawnej zbrojowni magnackiej.
Trzonek wykonany z twardego drewna, osadzony w głowicy za pomocą mosiężnych tulei amortyzujących i okuty blachą brązową, scalaną lutem twardym na bazie miedzi. Przestrzeń pomiędzy okuciami obciągnięta została czarną skórą. Dolna część styliska zakończona jest metalowym okuciem z otworem przelotowym pod bączek/pierścień. Służył on do przewlekania rzemiennej pętli (temblaka) zakładanej na nadgarstek husarza, chroniącej przed zgubieniem broni w szarży.
Masa wynosząca 1325 gramów przy niemal 80-centymetrowym stylisku jednoznacznie definiuje ten egzemplarz jako bojową broń zaczepną jazdy narodowego autoramentu (husaria, pancerni), a nie lekką, cywilną laskę spacerową. Nadziaki o tak potężnych parametrach były przewożone przy siodle końskim (najczęściej pod prawym udem jeźdźca) i stanowiły kluczowy argument w starciu z ciężkozbrojnym przeciwnikiem (np. rajtarią), gdzie tradycyjna szabla okazywała się bezskuteczna wobec płytowych pancerzy.
W XVIII wieku broń przeszła profesjonalne przeoprawienie.
Długość całkowita (styliska): 78,5 cm. Długość głowicy (młotka): 17,5 cm