Pierścień dewocyjny, srebro, Lwów, 1872-1920
525,00 zł
Pierścień dewocyjny wykonany ze srebra, z przedstawieniem ukrzyżowanego Jezusa. Na obrączce widoczny jest znak próby w postaci głowy lwa zwróconej w lewo, z literą „F” i cyfrą „4” po bokach, a także dodatkowa punca z literą „F”. Oznaczenia te stosowane były przez urząd probierczy we Lwowie w latach 1872–1920. Znak wytwórcy (tzw. imiennik) jest niestety nieczytelny. Pierścień wyróżnia się niezwykle rzadko spotykaną formą. Prawdopodobnie nosił go ktoś związany z Kościołem – ksiądz lub osoba zakonna.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
| Waga | 0,004 kg |
|---|---|
| Wymiary | 2,1 × 2,1 cm |
| Forma |
Pierścień |
| Typ |
Pierścień z ukrzyżowanym Jezusem |
| Materiał |
Srebro |
| Technika |
Odlew cyzelowany |
| Czas powstania |
1872–1920 r. |
| Autor |
Nieznany |
| Stan zachowania |
Bardzo dobry |
RELATED PRODUCTS
Chrystus Salvator Mundi, drewno polichromowane, Polska, XIX w.
Głowa Aniołka (Putta), drewno lipowe złocone, Polska, 1. poł. XVIII w.
Łyżka stołowa z inicjałem „V”, drewno, Niemcy, XIX w.
Ręcznie rzeźbiona łyżka drewniana o długości 23 cm, pochodząca z Polski, datowana na XIX wiek lub wcześniej. Czarka głęboka, wyraźnie użytkowa, ze śladami eksploatacji. Trzonek ozdobiony rytami w formie ząbkowanej linii oraz inicjałem „V”, pełniącym funkcję identyfikacji właściciela. Na końcu zachowany rzemień z przytwierdzoną starą papierową metką kolekcjonerską.
W XIX wieku w Polsce łyżki tego typu należały do podstawowych przedmiotów codziennego użytku w gospodarstwach wiejskich i pasterskich. Wykonywano je ręcznie z jednego kawałka drewna, co wpisywało się w tradycję polskiego rzemiosła ludowego, opartego na prostych, trwałych materiałach.
Egzemplarze z zachowanymi oznaczeniami należą dziś do rzadkości, dokumentując rozwój polskiej kultury materialnej i codziennych praktyk życia na wsi.
Łyżka stołowa, srebro, Polska, ok. 1650
Ryngraf patriotyczno-dewocyjny, miedź srebrzona, malowana, Polska, ok. 1768–1772 r.
Wyjątkowej klasy, dwustronny ryngraf żołnierski z czasów Konfederacji Barskiej (1768–1772 r. ) wykonany w formie tarczy amazonek (półksiężycowaty kształt z podwyższonymi i zaokrąglonymi rogami, tzw. „rogami bawolimi”).
W górnych rogach (rogach bawolich) wycięto dwa okrągłe otwory, wokół których widoczna jest stara patyna oraz ślady tlenków miedzi. Służyły one pierwotnie do przewleczenia sznura, taśmy lub rzemienia, umożliwiającego zawieszenie ryngrafu na piersiach (na pancerzu lub kontuszu).
Krawędzie tarczy na całym jej obwodzie zostały starannie zawinięte do tyłu (na stronę rewersu). Felcowanie nie tylko zabezpieczało brzegi przed uszkodzeniem odzienia, ale przede wszystkim znacząco usztywniało i wzmacniało konstrukcję wykonaną z grubej, kutej blachy miedzianej. Sposób tego wykończenia nosi wyraźne ślady ręcznej obróbki młotkiem.