Portret epitafijny szlachcica herbu Topór (Starża), olej na blasze miedzianej, srebrzonej, Polska, przełom XVIII/XIX w.

16000,00 

Prezentowany obiekt to wybitny i unikalny w przestrzeni antykwarycznej przykład polskiej sztuki sepulkralnej z okresu zaborów. Kompozycja malarska stanowi bezpośrednie, blaszane powtórzenie znanego dzieła Kazimierza Wojniakowskiego pt. „Portret młodego mężczyzny” (oryginalny olej na płótnie prezentowany jest na stałej ekspozycji Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki). Wojniakowski uwiecznił modela w modnym, klasycystycznym czarnym fraku z wysokim kołnierzem oraz misternie wiązanym, szerokim białym halsztuku (chuście) uformowanym w wydatną kokardę.

Malarz-rzemieślnik wykonujący oferowaną wersję epitafijną na srebrzonej miedzi z niezwykłą wiernością oddał fizjonomię modela: wysokie czoło, lekko upudrowane i spięte z tyłu włosy oraz łagodne, inteligentne spojrzenie. Kompozycja lwowskiego płótna została zaadaptowana do wymogów epitafijnych: zamknięto ją w geometrycznym tondzie o srebrno-złotym tle, rezygnując z pasiastej kamizelki. Kluczowym elementem podnoszącym rangę historyczną dzieła jest umieszczony po prawej stronie kartusz z herbem Topór (Starża), dodany na zamówienie rodziny zmarłego. 

Srebrzyste tło ze złotawymi przejściami tonalnymi znakomicie kontrastuje z ciemnym frakiem postaci, dając znakomity efekt dekoracyjny w każdym typie wnętrza. Jego znakomite uzupełnienie stanowi oprawa obrazu – tło z bordowego weluru i rzeźbiona, drewniana rama z XIX wieku.

Wymiary:  35 cm (średnica); z ramą: 68,5 cm (wysokość) x 61 cm (szerokość)
Waga: 3,5 kg

SKU: 500095 Kategoria:

1 w magazynie

    Zapytaj o ten antyk

    Nasz ekspert odpowie na wszystkie pytania dotyczące tego wyjątkowego przedmiotu.


    Darmowa przesyłka
    Podczas gdy oryginalne płótno w lwowskich inwentarzach muzealnych figuruje pod ogólną, anonimową nazwą „Portret młodego mężczyzny”, prezentowane epitafium stanowi klucz do rozwiązania tej zagadki. Jednoznacznie dowodzi ono, że portretowanym przez Wojniakowskiego szlachcicem był przedstawiciel jednej z linii potężnych, małopolskich rodów pieczętujących się herbem Topór (np. z rodziny Dzieduszyckich, Tarłów bądź Ossolińskich).
    Obrazy epitafijne, w odróżnieniu od trumiennych, miały z reguły kształt owalny lub okrągły. Stanowiły one element epitafiów obrazowych – pomników ku czci zmarłego lub zmarłych (np. rodziny), umieszczonych zwykle nie w miejscu pochówku, lecz w innym miejscu związanym z daną osobą, najczęściej w kościele – na ścianie lub filarze. Składały się one z właściwego epitafium, czyli płyty z napisem, oraz obrazu lub obrazów, najczęściej malowanych lub rzeźbionych, rzadziej wykonanych w innych technikach artystycznych. Epitafium obrazowe ukazuje zwykle portret zmarłego lub zmarłych, czasem w towarzystwie jego świętego patrona lub patronów.
    Waga 3,5 kg
    Wymiary 35 × 35 cm
    Typ

    Obraz

    Forma

    Portret epitafijny

    Kolorystyka

    Biały

    ,

    Cielisty

    ,

    Czarny

    ,

    Czerwony

    ,

    Złoty

    Technika

    Olej na blasze miedzianej, srebrzonej

    Czas powstania

    przełom XVIII/XIX w.

    Epoka

    Klasycyzm

    Kraj pochodzenia

    Polska

    Autor

    Nieznany

    Stan zachowania

    Bardzo dobry. Warstwa malarska stabilna, w pełni zintegrowana z metalowym podłożem. Na powierzchni zachowane oryginalne ślady kucia, drobne, wiekowe zarysowania i naturalna patyna miedzi oraz srebra. Srebrzenie tła miejscami uległo szlachetnemu utlenieniu, tworząc charakterystyczne, złotawe refleksy o unikalnych walorach estetycznych. Na obwodzie tonda widoczne są oryginalne, rzemieślnicze otwory montażowe służące do dawnego przytwierdzenia epitafium w przestrzeni sakralnej.

    RELATED PRODUCTS