Portret epitafijny szlachcica herbu Topór (Starża), olej na blasze miedzianej, srebrzonej, Polska, przełom XVIII/XIX w.
16000,00 zł
Prezentowany obiekt to wybitny i unikalny w przestrzeni antykwarycznej przykład polskiej sztuki sepulkralnej z okresu zaborów. Kompozycja malarska stanowi bezpośrednie, blaszane powtórzenie znanego dzieła Kazimierza Wojniakowskiego pt. „Portret młodego mężczyzny” (oryginalny olej na płótnie prezentowany jest na stałej ekspozycji Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki). Wojniakowski uwiecznił modela w modnym, klasycystycznym czarnym fraku z wysokim kołnierzem oraz misternie wiązanym, szerokim białym halsztuku (chuście) uformowanym w wydatną kokardę.
Malarz-rzemieślnik wykonujący oferowaną wersję epitafijną na srebrzonej miedzi z niezwykłą wiernością oddał fizjonomię modela: wysokie czoło, lekko upudrowane i spięte z tyłu włosy oraz łagodne, inteligentne spojrzenie. Kompozycja lwowskiego płótna została zaadaptowana do wymogów epitafijnych: zamknięto ją w geometrycznym tondzie o srebrno-złotym tle, rezygnując z pasiastej kamizelki. Kluczowym elementem podnoszącym rangę historyczną dzieła jest umieszczony po prawej stronie kartusz z herbem Topór (Starża), dodany na zamówienie rodziny zmarłego.
Srebrzyste tło ze złotawymi przejściami tonalnymi znakomicie kontrastuje z ciemnym frakiem postaci, dając znakomity efekt dekoracyjny w każdym typie wnętrza. Jego znakomite uzupełnienie stanowi oprawa obrazu – tło z bordowego weluru i rzeźbiona, drewniana rama z XIX wieku.
Wymiary: 35 cm (średnica); z ramą: 68,5 cm (wysokość) x 61 cm (szerokość)
Waga: 3,5 kg
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Podczas gdy oryginalne płótno w lwowskich inwentarzach muzealnych figuruje pod ogólną, anonimową nazwą „Portret młodego mężczyzny”, prezentowane epitafium stanowi klucz do rozwiązania tej zagadki. Jednoznacznie dowodzi ono, że portretowanym przez Wojniakowskiego szlachcicem był przedstawiciel jednej z linii potężnych, małopolskich rodów pieczętujących się herbem Topór (np. z rodziny Dzieduszyckich, Tarłów bądź Ossolińskich).
Obrazy epitafijne, w odróżnieniu od trumiennych, miały z reguły kształt owalny lub okrągły. Stanowiły one element epitafiów obrazowych – pomników ku czci zmarłego lub zmarłych (np. rodziny), umieszczonych zwykle nie w miejscu pochówku, lecz w innym miejscu związanym z daną osobą, najczęściej w kościele – na ścianie lub filarze. Składały się one z właściwego epitafium, czyli płyty z napisem, oraz obrazu lub obrazów, najczęściej malowanych lub rzeźbionych, rzadziej wykonanych w innych technikach artystycznych. Epitafium obrazowe ukazuje zwykle portret zmarłego lub zmarłych, czasem w towarzystwie jego świętego patrona lub patronów.
| Waga | 3,5 kg |
|---|---|
| Wymiary | 35 × 35 cm |
| Typ |
Obraz |
| Forma |
Portret epitafijny |
| Kolorystyka |
Biały ,Cielisty ,Czarny ,Czerwony ,Złoty |
| Technika |
Olej na blasze miedzianej, srebrzonej |
| Czas powstania |
przełom XVIII/XIX w. |
| Epoka |
Klasycyzm |
| Kraj pochodzenia |
Polska |
| Autor |
Nieznany |
| Stan zachowania |
Bardzo dobry. Warstwa malarska stabilna, w pełni zintegrowana z metalowym podłożem. Na powierzchni zachowane oryginalne ślady kucia, drobne, wiekowe zarysowania i naturalna patyna miedzi oraz srebra. Srebrzenie tła miejscami uległo szlachetnemu utlenieniu, tworząc charakterystyczne, złotawe refleksy o unikalnych walorach estetycznych. Na obwodzie tonda widoczne są oryginalne, rzemieślnicze otwory montażowe służące do dawnego przytwierdzenia epitafium w przestrzeni sakralnej. |
RELATED PRODUCTS
Egbert van Heemskerck I (1634 – 1704) – przypisywany, Scena z żołnierzami w karczmie, olej na płótnie, Holandia, 2. poł. XVII w.
Egbert van Heemskerck I (1634 Haarlem – 1704 Londyn) – przypisywany, Scena z żołnierzami w karczmie, olej na płótnie, dublowanym na deskę, oprawiony.
Obraz, namalowany w 2. poł. XVII wieku, przedstawia kameralną, a zarazem ekspresyjną scenę rodzajową o zabarwieniu satyryczno-politycznym, osadzoną w surowym wnętrzu siedemnastowiecznej niderlandzkiej tawerny. Kompozycja skupia się wokół grupy pięciu mężczyzn, którzy z napięciem analizują dokument w formie dużej księgi rozłożonej na beczce, służącej jako stół.
Jeden z mężczyzn ma na głowie charakterystyczny, metalowy hełm żołnierski (typu kabaset lub morion), u drugiego wyraźnie odznacza się rapier przypięty do boku. Obecność tych rekwizytów wskazuje, że bohaterowie tej sceny nie są zwykłymi wieśniakami, lecz żołnierzami, weteranami lub członkami lokalnej milicji obywatelskiej (straży miejskiej - tzw. schutterij). Studiowany przez nich dokument zyskuje przez to kontekst militarno-polityczny; mogą to być wieści z frontu (gazeta ulotna), rozkaz mobilizacyjny, dekret królewski lub list żelazny, który poddają podejrzliwej weryfikacji.
Artysta z mistrzowską swobodą operuje karykaturalnym rysunkiem twarzy, obnażając ludzkie przywary i tworząc ironiczną opowieść o „domorosłych strategach” czy też „niedzielnych żołnierzach”, ubranych i uzbrojonych w sposób przypadkowy. Egbert van Heemskerck uwielbiał pokazywać ten kontrast w celach komediowych. Dla malarza tacy ludzie byli genialnym tematem satyrycznym – oto grupa pospolitych rzemieślników lub wieśniaków próbuje udawać wielkich strategów wojennych. Jeden założył na głowę stary hełm, drugi przypiął za dużą broń, ale ich ubiór i fizjonomia zdradzają, że daleko im do regularnej armii. Każda z postaci reprezentuje inny stan emocjonalny – od głębokiego skupienia i podejrzliwości po gwałtowną gestykulację (postać w jasnej koszuli po lewej stronie). Kompozycja opiera się na kontrastowym, punktowym światłocieniu (chiaroscuro). Światło efektownie ślizga się po fakturze papieru, wydobywa z mroku dłonie i grymasy bohaterów, a także odbija się w metalicznej powierzchni hełmu, co stanowi popis warsztatowych umiejętności malarza.
Na odwrociu ślady po dawnych papierowych nalepkach własnościowych lub aukcyjnych, które chroniły drewno przed utlenianiem, a z czasem uległy wykruszeniu. Stan podłoża wskazuje, że proces dublażu na epokowe drewno został przeprowadzony bardzo dawno temu (prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku).
Wymiary: 31 cm (szerokość) x 21 cm (wysokość)
