Sprzedaliśmy

Rzeźba imponuje wyraźnym usztywnieniem ciała, typowym dla przedstawień wczesnoromańskich. Spokojny, a zarazem przejmujący wyraz twarzy Chrystusa podkreślają ogromne, skierowane do przodu oczy osadzone w głębokich oczodołach.

Jego spojrzenie jest jednak lekko opuszczone, podkreślone wydatnym nosem i dużymi, rozłożystymi uszami, które oprawiają twarz. Włosy opadają symetrycznie na ramiona; zwraca uwagę specyficzna fryzura – włosy rozdzielone przedziałkiem na czubku głowy, układają się w wałki pokryte gęsto ukośnymi nacięciami. Bardzo podobnie ułożone włosy, przypominające warkoczyki, ma słynna figura Chrystusa z Mig Aran, znajdująca się w kościele Sant Miquèu de Vielha (dolina Val d’Aran). Broda i wąsy kończą się sztucznymi, wolutowymi lokami.

Specjalnie wyrzeźbiona, wychudzona klatka piersiowa wraz z żebrami i środkową częścią mostka, ma podkreślać cierpienie Chrystusa.

Przesadnie długie, żylaste ramiona i dłonie umiejętnie oddają stylizowane męczeństwo. Wyraźne ślady stygmatów wskazują również, że krucyfiks został przymocowany do krzyża dużymi gwoźdźmi. Lekko pofałdowane, ale wciąż masywne, „blokowate” perizonium, typowe dla sztuki XII-XIII wieku, umiejętnie równoważy wysokość postaci.

Luźno zwisające nogi z większymi niż przeciętnie stopami, przyczyniają się do dramatycznego wyglądu całości. Chociaż ta znakomicie zachowana rzeźba przedstawia umęczone ciało, Chrystus triumfuje nad śmiercią, co symbolizuje wyidealizowane przedstawienie cierpienia w majestatycznej, wyprostowanej postawie z szeroko otwartymi oczami.