Sprzedaliśmy

Rzeźba w formie krzyża iryjskiego, wysokości 24 cm, wykonana z jednego kawałka szarego kamienia (łupek). Tak jak średniowieczne pierwowzory składa się on z bazy (cokołu) o ściętych bokach, wysokiego trzonu zwieńczonego poprzeczką scaloną z okręgiem (nimbem). W górnej części znajduje się, częściowo wpisane w nimb, półplastyczne przedstawienie Chrystusa ukrzyżowanego. Trzon poniżej zdobią wyryte w kamieniu znaki „X” i schematyczne ornamenty oraz napis INCX. Boki trzonu zdobią ryte rozety i zdobienie w formie zygzaka, ponadto na prawym boku umieszczono napis IXC, na lewym niezrozumiałe słowo, zapewne w języku irlandzkim (gaelickim). Na tylnej ścianie trzonu widnieje znak „X”, a poniżej trójkątna tarcza. Końcówki ramion krzyża zdobią czteroramienne rozety.

Krzyż iryjski, częściej określany jako wysoki krzyż (irl. ardchros) lub krzyż celtycki

To monumentalna, kamienna konstrukcja z okresu wczesnego średniowiecza (głównie VIII–XII w.), która stała się symbolem Irlandii i jej tożsamości. Krzyże tego rodzaju wznoszono jednak nie tylko w Irlandii, ale także w Szkocji, Walii i Brytanii. Tradycja ta rozwinęła się we wczesnym średniowieczu, w wyniku połączenia motywów celtyckich z chrześcijańskimi. Ich wymiary były dość zróżnicowane, większość przekraczała 3-4 m, a najwyższe mierzyły nawet 5-6 m. Krzyże pokrywano złożoną ornamentyką w stylu celtyckim typowym dla epoki (plecionki, spirale) oraz rzeźbionymi scenami biblijnymi, pełniącymi funkcję dydaktyczną (tzw. "biblia dla ubogich"). 

Ornamentyka naszego krzyża jest bardzo prosta, jednak trzeba pamiętać, że sztuka celtycka zanikła u progu nowożytności, by powrócić dopiero w XIX wieku (tzw. renesans celtycki). Przez kilka stuleci, funkcjonowała ona w prostej, ludowej formie, czego wyrazem jest nasz krzyż. Nawet takie jej przykłady należą obecnie do rzadkości. Krzyż ten, najprawdopodobniej, pełnił funkcję krucyfiksu w tradycyjnym, irlandzkim domu.