Klamra do pasa przeworskiego, srebro, Polska, XVII w.
6000,00 zł
Klamra jest elementem zapięcia pasa przeworskiego, została wykonana ze srebra i pochodzi z XVII wieku. Pasy przeworskie stanowiły element reprezentacyjnego stroju polskiej szlachty, dlatego klamry zdobiono efektownymi scenami i bogatym ornamentem. Jest to większy, masywny egzemplarz, raczej przeznaczony dla mężczyzny. Centralną część klamry wypełnia scenka figuralna na której ukazano mężczyznę trzymającego berło lub pochodnię, przedstawionego między dwoma stojącymi gryfami. Przestrzenie między postaciami wypełniają pojedyncze zawijasy i kwiaty typowe dla barokowej stylistyki. Na skośnych ściankach klamry umieszczono rytowany, geometryczny wzór. Przy brzegach scenki widoczne są główki nitów mocujących, a z boku klamry znajduje się odlewana ażurowa aplikacja, tzw. “języczek”.
1 w magazynie
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Motywy stosowane w klamrach
Złotnicy wykonujący klamry pasów przeworskich chętnie sięgali po motywy dobrze znane z ówczesnej sztuki użytkowej, kopiowali i przetwarzali wzory z miedziorytów, snycerki meblowej, dekoracji architektonicznych czy opraw ksiąg. W efekcie na klamrach pojawiały się zarówno ornamenty roślinne i geometryczne, jak i charakterystyczne kolumny nadające kompozycji antykizujący, odwołujący się do estetyki starożytnej, wygląd.
Często umieszczano tam również rozmaite postacie figuralne, dobierane raczej swobodnie, mogły to być motywy mitologiczne, fantastyczne lub zaczerpnięte z ówczesnej literatury i popularnych miedziorytów. Zwykle nie miały one określonego znaczenia; pełniły funkcję dekoracyjnych wypełnień stosowanych według dostępnych wzorników i matryc, bez głębszej intencji ikonograficznej.
Kontekst historyczny
Pasy przeworskie pojawiły się w strojach polskiej szlachty pod koniec XVI wieku, a w XVII w. stały się symbolem prestiżu, reprezentacyjności oraz statusu majątkowego.
Walory artystyczne
Klamra wyróżnia się połączeniem trzech różnych sposobów zdobienia zastosowanych na niewielkiej powierzchni: reliefowej sceny, rytowanego wzoru na skośnych bokach oraz ażurowego elementu odlewanego.
Wartość kolekcjonerska
Bardzo wysoka - Na rynku pojawiają się niezwykle rzadko, a każdy egzemplarz ma charakter unikatowy, ponieważ był wykonywany ręcznie przez złotnika i różni się detalami formy oraz ornamentu. Dla kolekcjonerów i muzeów są to obiekty szczególnie cenione jako sztandarowe przykłady polskiego sarmatyzmu – łączące barokową dekoracyjność, indywidualny styl i element dawnego stroju reprezentacyjnego. Zachowana klamra stanowi więc nie tylko rzadkość rynkową, lecz także ważny świadek kultury materialnej Rzeczypospolitej szlacheckiej.
Scena reliefowa na klamrze prawdopodobnie została wykonana techniką wosku traconego, jednej z najstarszych metod odlewniczych. Polegała na uformowaniu modelu z wosku, który następnie oblepiano warstwą gliny tworząc formę. Po wysuszeniu i podgrzaniu glina twardniała, a wosk wyciekał lub się spalał. Do tak powstałej pustej formy wlewano płynny metal, a po jej rozbiciu odlew poddawano cyzelowaniu.
| Waga | 0,231 kg |
|---|---|
| Wymiary | 19 × 8,5 × 5 cm |
| Typ |
Klamra do pasa przeworskiego |
| Forma |
Podstawa ściętego ostrosłupa z reliefową sceną i ażurowym “języczkiem” z boku |
| Materiał |
Srebro |
| Kolorystyka |
Srebny |
| Technika |
Cyzelowanie ,Kucie ,Odlewanie ,Rytowanie |
| Czas powstania |
XVII wiek |
| Epoka |
Barok |
| Kraj pochodzenia |
Polska |
| Stan zachowania |
Bardzo dobry, wytarte wypukłe detale scenki |
RELATED PRODUCTS
Fragment dzwonu z cerkwi garnizonowej w Zamościu, brąz, Polska, 1915
Pamiątkowy fragment dzwonu cerkiewnego (tzw. Kriegsandenken / Grabenschmuck) nieregularny odłamek z płaszcza z brązu o wyraźnych, ostrych krawędziach, typowych dla mechanicznego przełomu. Na zewnętrznej ścianie brązu zachował się fragment bogatej, plastycznej dekoracji reliefowej w stylu bizantyjsko-rosyjskim. Przedstawia on wyraziste popiersie/twarz brodatego świętego w dostojnym, ceremonialnym nakryciu głowy (mitra biskupia lub wschodnia korona książęca). Cechy anatomiczne postaci oraz detale szat wskazują na wysoki kunszt rzeźbiarski carskiej manufaktury. Najprawdopodobniej jest to wizerunek św. Mikołaja Cudotwórcy lub św. księcia Włodzimierza. Ponad głową postaci widoczny jest zarys dekoracyjnego fryzu (ornament roślinny lub skrzydła cherubina).
Do odłamka przymocowano za pomocą dwóch nitów prostokątną metalową blaszkę z wygrawerowanym, niemieckojęzycznym napisem wykonanym ozdobną kursywą:
a. d. Zarenglocke d. Garnison Kirche Don Kosaken Zamosc, 27.8.1915
Wymiary: 16,5 × 5,5 × 4 cm Waga: 1,14 kg
Łyżka stołowa, srebro, Polska, ok. połowy XVII w.
Łyżka tzw. „apostolska” ze św. Szymonem, srebro, Anglia, XVIII w.
Portret szlachcica (portret sarmacki), olej na płótnie, Polska, XVIII w.
Portret, pierwotnie czworoboczny i wtórnie docięty do owalu i dublowany, przedstawia starszego mężczyznę w stroju szlacheckim, charakterystycznym dla XVIII wieku. Mężczyzna został przedstawiony w ujęciu do pasa, frontalnie, z lekkim skrętem tułowia i ręką opartą na biodrze, co nadaje kompozycji pewnej godności i statycznej elegancji. Twarz o dojrzałych rysach – wysokie czoło, krótko ostrzyżone przerzedzone, siwe włosy, delikatne zmarszczki – oddana została realistycznie, z dbałością o indywidualne cechy fizjonomiczne. Spojrzenie spokojne, powściągliwe, zdradza charyzmę i opanowanie, a jednocześnie ugruntowaną pozycję społeczną. Podkreśla ją okazały strój szlachecki – żupan haftowany złotą nicią, granatowy kontusz podszyty czerwonym materiałem, zapinany na masywne guzy w kolorze złotym oraz szeroki, jasny pas przewiązany przez biodra. Obraz stanowi doskonały przykład wizerunku zwanego "sarmackim", akcentującego przynależność stanową, pozycję majątkową oraz piastowane stanowisko. Wyróżnia go dobry warsztat artystyczny, naturalistyczne ujęcie oraz dojrzały wiek portretowanego.