Naczynie terra sigillata typu Dragendorff 18/31, terakota, Cesarstwo Rzymskie, ok. 190-240 po Chr.
2800,00 zł
Naczynie rzymskie (miska) typu terra sigillata reprezentujące formę Dragendorff 18/31, będącą gładkim, pozbawionym zdobień nacinanych wariantem przejściowym między płaskim talerzem a głęboką misą. Zabytek pochodzi z przełomu II i III w. po Chr. (czasy Septymiusza Sewera lub Karakalli) i został wyprodukowany w prężnie działającym prowincjonalnorzymskim ośrodku garncarskim w Trewirze, na terenie rzymskiej prowincji Gallia Belgica.
Do wykonania misy posłużyła bardzo dobrze sortowana glina żelazista, która po wypale uzyskała jednolitą, jasnoczerwoną barwę. Powierzchnia naczynia została pokryta polewą o charakterystycznym, jedwabistym połysku. Na jej strukturze widoczne są naturalne ślady starożytnego użytkowania, przejawiające się w postaci drobnych zarysowań we wnętrzu oraz powierzchniowych przetarć na krawędzi wylewu i spodzie stopki, wynikających z wielokrotnego odkładania naczynia na twarde podłoże. Profil naczynia tworzą proste, stożkowato rozchylające się ścianki boczne, które w dolnej partii przechodzą łagodnym zaokrągleniem w pogłębione dno. Centralna część wnętrza została uformowana w regularne, stożkowate uniesienie, nazywane omfalosem, które dodatkowo obwiedziono wyraźnym okręgiem wyrytym w glinie przed wypałem.
Średnica wylewu (maksymalna): 19,2 cm
Wysokość całkowita: 4,5 cm
Średnica stopki (podstawy): 10,2 cm
Waga: 417 g
DARMOWA PRZESYŁKA NA TERENIE POLSKI
Oferujemy bezpłatną dostawę wszystkich naszych dzieł sztuki na terenie Polski, realizowaną bezpieczną i ubezpieczoną przesyłką kurierską DHL. Zapewniamy profesjonalne i solidne opakowanie, a odpowiedzialność za przesyłkę ponosimy do momentu jej dostarczenia.
Warunkiem dostawy darmowej jest, aby paczka miała wymiary nie przekraczające 120 x 60 x 60 cm oraz wagę poniżej 25 kg.
W razie potrzeby organizujemy także dostawy zagraniczne oraz przesyłki innymi firmami kurierskimi (UPS, DPD, Pocztex) za dodatkową opłatą. Zachęcamy do kontaktu w przypadku pytań lub indywidualnych zamówień.
Na samym szczycie wewnętrznego uniesienia znajduje się doskonale zachowana sygnatura warsztatowa w formie podłużnego, prostokątnego stempla. Napis głosi VRBANVS F, co stanowi skrót od łacińskiej formuły Urbanus fecit, oznaczającej w tłumaczeniu Urbanus wykonał. Urbanus był uznanym rzymskim mistrzem garncarskim i właścicielem manufaktury, którego działalność datuje się na lata około 190–240 po Chr., a jego markowe wyroby trafiały zarówno do rzymskich garnizonów, jak i drogą handlową daleko poza granice Cesarstwa. Stan zachowania tego egzemplarza jest wyjątkowy, ponieważ naczynie przetrwało w całości bez żadnych pęknięć, ubytków strukturalnych czy współczesnych zabiegów klejenia, co czyni je wybitnym i kompletnym dokumentem rzymskiego rzemiosła artystycznego.
Analogiczne naczynie stanowiło element wyposażenia grobu odkrytego w 1926 roku na słynnym cmentarzysku kurhanowym kultury wielbarskiej w pomorskim Gronowie, gm. Złocieniec. W jednym z tamtejszych pochówków szkieletowych natrafiono na rzymski serwis importowany, w którego skład wchodziło naczynie o analogicznym profilu Dragendorff 18/31, identycznych wymiarach konstrukcyjnych oraz zbliżonym, doskonałym stanie zachowania. Chociaż zabytek ten (obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie) nosi stempel innego północnogalijskiego garncarza o imieniu Coocus, oba przedmioty reprezentują ten sam horyzont chronologiczny oraz identyczny obieg dalekosiężnego handlu luksusowego między rzymskimi warsztatami nad Mozelą a elitami Barbaricum. Istnienie tak bliskiej i kompletnej analogii na polu krajowych znalezisk podnosi wartość naukową i poznawczą oferowanego naczynia.
| Waga | 0,417 kg |
|---|---|
| Wymiary | 19,2 × 4,5 cm |
| Typ |
Terakota |
| Forma |
Miseczka typu Dragendorff 18/31 |
| Materiał |
Glina żelazista pokryta ceglastoczerwona polewą |
| Kolorystyka |
Ceglasta ,Ceglastoczerwona |
| Technika |
Odciskanie ,Toczenie |
| Czas powstania |
lata ok. 190-240 |
| Epoka |
dynastia Sewerów ,Starożytność |
| Kraj pochodzenia |
Cesarstwo Rzymskie ,Trewir (ówczesna prowincja Gallia Belgica) |
| Autor |
Urbanus |
| Stan zachowania |
Stan zachowania tego egzemplarza jest wyjątkowy, ponieważ naczynie przetrwało w całości bez żadnych pęknięć, ubytków strukturalnych czy współczesnych zabiegów klejenia, co czyni je wybitnym i kompletnym dokumentem rzymskiego rzemiosła artystycznego. |
RELATED PRODUCTS
Galo-rzymska głowa portretowa mężczyzny, marmur, Cesarstwo Rzymskie, Prowincja Galia (teren współczesnej Francji), I-III w. po Chr.
Kantaros, terakota, Starożytna Grecja (Wielka Grecja – Apulia lub Kampania), III w. przed Chr.
Południowoitalski kantaros, czyli naczynie do picia wina, klasyfikowane w typologii ceramiki hellenistycznej jako wariant z pionowymi uchwytami pętlicowymi i dekoracją stemplowaną na dnie. Obiekt pochodzi z okresu hellenistycznego i jest datowany na III w. przed Chr. Naczynie zostało wykonane techniką toczenia na kole garncarskim z tłustej, sortowanej gliny w jednym z warsztatów Wielkiej Grecji, zlokalizowanych na terenie Apulii lub Kampanii.
Średnica wylewu: 8,5 cm Szerokość wraz z uchwytami: 13,5 cm Wysokość: 8,8 cm Średnica stopki (podstawy): 5,3 cm Waga: 190 g
Naczynie terra sigillata typu Dragendorff 15/17, terakota, Cesarstwo Rzymskie, ok. 70-120 po Chr.
Rzymskie naczynie stołowe (patera) typu terra sigillata reprezentujące formę Dragendorff 15/17 (wariant z dekoracją plastyczną oraz wydatnym kołnierzem). Wykonane zostało w latach około 70–120 po Chr., to jest w okresie wczesnego Cesarstwa - czasach panowania dynastii Flawiuszów oraz cesarza Trajana. Naczynie zostało wyprodukowane w renomowanych, wysoko wyspecjalizowanych warsztatach ceramicznych w Pizie, zaliczanych do kręgu zaawansowanej produkcji tardoitalskiej (padańskiej).
Średnica wylewu (maksymalna): 24,5 cm Wysokość całkowita: 6,3 cm Średnica stopki (podstawy): 11,5 cm Waga: 808 g
Pucharek do picia typu Isings 106, szkło, Cesarstwo Rzymskie, IV w. po Chr.
Rzymskie naczynie stołowe, reprezentujące formę pucharka stożkowatego (czary do picia), klasyfikowaną w typologii Isingsa jako typ 106. Jego datowanie przypada na na IV w. po Chr., to jest okres późnego Cesarstwa. Naczynie zostało wykonane techniką swobodnego wydmuchiwania ze szkła sodowo-wapniowego, w jednym z rzymskich ośrodków szklarskich, zlokalizowanych w Nadrenii (np. w Kolonii) lub w prowincjach syro-palestyńskich, skąd wyroby te były dystrybuowane na rynki całego imperium oraz eksportowane do Barbaricum.
Średnica wylewu: 7,5 cm Wysokość: 8,5 cm Średnica stopki: 3,8 cm Waga: 0,35 kgRondel (patella) typu Eggers 137, brąz cynowany, Cesarstwo Rzymskie, ok. 50-120 po Chr.
Rzymskie naczynie kuchenno-biesiadne reprezentuje formę patelli (rondla głębokiego), klasyfikowaną w typologii archeologicznej jako typ Eggers 137. Obiekt pochodzi z okresu wczesnego Cesarstwa Rzymskiego i jest datowany na drugą połowę I wieku lub początek II wieku po Chr. (przedział czasowy około 50–120 po Chr.), co odpowiada horyzontowi chronologicznemu od panowania cesarza Nerona do czasów dynastii Flawiuszów i cesarza Trajana. Rondel został wykonany techniką odlewu z brązu cynowanego w warsztacie prowincjonalnorzymskim, zlokalizowanym w Galii lub Germanii Nadreńskiej, wzorowanym na produktach manufaktur kampańskich z rejonu Kapui. Pokrycie wewnętrznych ścianek naczynia warstwą cyny miało na celu zabezpieczenie przygotowywanych potraw przed bezpośrednim kontaktem z miedzią i powstawaniem toksycznych związków.
Wysokość: 8,2 cm Średnica wlewu: 18 cm Całkowita długość misy wraz z uchwytem: 30,2 cm Waga: 1060 g