Cynowa szkatułka, tzw. „serwantkowa”, w formie grobowca króla Stefana Batorego. Korpus z wypukłymi bokami, zdobiony imitacjami okuć, wsparty na lwich łapach. Na wieku przedstawiony został model płaskorzeźby z nagrobka Stefana Batorego, znajdującego się w Kaplicy Mariackiej na Wawelu. Król pokazany został w pozycji półleżącej z berłem i jabłkiem, odziany w zbroję i płaszcz koronacyjny.
Szkatuła zaprojektowana przez Wojciecha Święckiego i Kazimierza Stronczyńskiego, wykonana ok. 1857 r. w warszawskiej fabryce odlewów artystycznych Karola Mintera.
W czasie zaborów, kiedy wśród polskich elit panowała potrzeba pielęgnowania tożsamości narodowej. Szkatułki tego typu były jednym z przejawów patriotycznego rzemiosła artystycznego, niosąc ideologiczne treści w formie przedmiotów użytkowych.
Stefan Batory (1533–1586), książę Siedmiogrodu, król Polski i wielki książę litewski, uważany był za jednego z najsilniejszych władców Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Zwycięzca w wojnie z Moskwą i reformator armii, stał się symbolem suwerenności i siły państwa. Jego nagrobek w Kaplicy Mariackiej na Wawelu, autorstwa Santi Gucciego, to dzieło o wielkim znaczeniu artystycznym i symbolicznym. Przedstawia monarchę w zbroi, w pozycji leżącej, a motyw ten został wiernie odwzorowany na wieku szkatułki, tworząc artystyczną miniaturę tej formy.