Ekspresyjna rzeźba figuralna przedstawiająca półpostać św. Augustyna w szatach biskupich, z sercem w dłoni. Rzeźba stanowi zwieńczenie konsoli, w której umieszczona została relikwia pierwszej klasy (Ex Ossibus), opisana “S. Augustini”, zabezpieczona nienaruszoną pieczęcią kościelną. Praca z drewna polichromowanego i złoconego, wykonana w XVIII wieku, w warsztacie włoskim, reprezentującym dobry poziom artystyczny.
Św. Augustyn z Hippony (354–430) to jedna z najważniejszych postaci w historii Kościoła – filozof, teolog, biskup i autor dzieł, które ukształtowały fundamenty chrześcijańskiej doktryny i duchowości. Jego pisma, takie jak „Wyznania” i „O państwie Bożym”, łączyły głęboką introspekcję z intelektualną refleksją nad losem człowieka, grzechem i łaską.
Jako Ojciec Kościoła i doktor Kościoła zachodniego, Augustyn wywarł ogromny wpływ na średniowieczną teologię, filozofię i liturgię. W ikonografii przedstawiano go często jako starca w szatach biskupich, z księgą lub sercem – symbolami wiedzy i duchowej żarliwości.
W epoce baroku jego postać powróciła jako emblemat uczonej świętości i duchowej walki, idealnie wpisując się w kontrreformacyjną potrzebę głębszego doświadczenia wiary. Rzeźby takie jak ta łączyły przekaz intelektualny z emocjonalnym, czyniąc z Augustyna nie tylko świętego, lecz przewodnika duchowego całych pokoleń.