Święty Fiakier, granit, Francja (Bretania), 2. poł. XIX w.
Rzeźba ludowa przedstawiająca św. Fiakra (Saint Fiacre), patrona ogrodników, zielarzy oraz opiekuna osób cierpiących na hemoroidy, których dolegliwość we Francji przez stulecia określano nawet mianem „choroby św. Fiakra”. Utrzymana jest w tradycyjnej, uproszczonej stylistyce bretońskiej. Postać ukazana została w pozycji stojącej, odziana w habit z wyraźnie zaznaczonym kapturem. Twarz świętego o łagodnym wyrazie charakteryzuje się prymitywizmem formy – szeroko rozstawione oczy i delikatnie zarysowany uśmiech są typowe dla warsztatów ludowych nawiązujących do wzorców romańskich.
Kluczowym atrybutem postaci jest trzymana pionowo przed sobą łopata (szpadel), której trzonek obejmują obie dłonie świętego. Nawiązuje to do legendy o cudownym wytyczeniu granic ogrodu przy klasztorze w Brie.
Rzeźba stanowi doskonały przykład bretońskiego rzemiosła kamieniarskiego. Łączy w sobie funkcję dewocyjną z użytkową (opiekun domowego ogrodu), będąc autentycznym świadectwem wiejskiej pobożności i estetyki w najbardziej celtyckim regionie Francji końca XIX w.
Rasowy przykład francuskiej sztuki ludowej (Art Populaire). Figurka zachwyca prymitywną, "archaiczną" formą, która świetnie wpisuje się zarówno w przestrzeń ogrodów, jak i nowoczesnych, minimalistycznych wnętrz.
Wymiary: ok. 30 cm (wysokość) x 11,5 cm (szerokość) x 11 (głębokość)