Hendrik van Steenwijk II (ok. 1580 – 1649) – krąg, Wnętrze kościoła gotyckiego, olej na desce, szkoła flamandzka, XVII w.

2800,00 

Obraz przedstawia wnętrze gotyckiego kościoła, wykonany w szkole flamandzkiej XVII wieku, w kręgu Hendricka van Steenwijka czyli jednego z pionierów malarstwa perspektywicznego. Kompozycja zbudowana na osi prowadzącej ku ołtarzowi głównemu ukazuje monumentalne wnętrze z filarami, sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i kaplicami bocznymi. W przestrzeni widoczne są postacie wiernych i duchowieństwa, wprowadzone dla podkreślenia skali architektury i nastroju skupienia.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, w typowej dla szkoły flamandzkiej. Rama oryginalna, drewniana, fornirowana, z zachowaną pozłacaną krawędzią.

Kompozycja nawiązuje do rozwiązań stosowanych przez Hendricka van Steenwijka Starszego i Młodszego, a także Pietera Neefsa i Bartholomeusa van Bassena, rozwijających gatunek malarstwa architektonicznego w Antwerpii i Delft.

Karol Juliusz Minter (1812 – 1892), Szkatuła z pokrywą w formie płyty nagrobnej króla Stefana Batorego, cyna

1400,00 
Cynowa szkatułka, tzw. „serwantkowa”, w formie grobowca króla Stefana Batorego. Korpus z wypukłymi bokami, zdobiony imitacjami okuć, wsparty na lwich łapach. Na wieku przedstawiony został model płaskorzeźby z nagrobka Stefana Batorego, znajdującego się w Kaplicy Mariackiej na Wawelu. Król pokazany został w pozycji półleżącej z berłem i jabłkiem, odziany w zbroję i płaszcz koronacyjny. Szkatuła zaprojektowana przez Wojciecha Święckiego i Kazimierza Stronczyńskiego, wykonana ok. 1857 r. w warszawskiej fabryce odlewów artystycznych Karola Mintera.

Kyliks (naczynie do picia wina), ceramika, Starożytna Grecja, ok. poł. IV w. przed Chr.

800,00 
Grecki kyliks wykonany najprawdopodobniej na terenie Apulii, datowany na czasy ok. połowy IV w. przed Chr. Klasyczny przykład ceramiki użytkowej - kielicha służącego do picia wina. Naczynie zachowane w bardzo dobrym stanie, bez pęknięć i ubytków konstrukcyjnych, z widocznymi śladami upływu czasu, ubytki warstwy firnisu i wapienny osad wewnątrz. Znaleziony na południu Francji.

Lekanis z pokrywką, terakota, Starożytna Grecja (prawdopodobnie Beocja), V w. przed Chr.

2300,00 
Małe, starożytne naczynie ceramiczne typu lekanis, datowane na V wiek p. Ch., pochodzące prawdopodobnie z Beocji w środkowej Grecji. Naczynie o niskim, spłaszczonym korpusie, z dwoma cienkimi, wznoszącymi się uchwytami oraz dopasowaną pokrywką zakończoną płaskim guzkiem. Wykonane z drobnoziarnistej gliny o pomarańczowo-czerwonym odcieniu, pokrytej ciemnym firnisem i zdobione pasem pionowych zygzaków w kolorze brunatno-czarnym. Na spodzie widoczna jest niewysoka stopka pierścieniowa z koncentrycznymi kręgami i śladem po tokarce. Zachowała się numeracja muzealna naniesiona tuszem. Powierzchnia naczynia wykazuje typowe ślady wypału redukcyjnego, miejscowe przebarwienia, ubytki firnisu i osad mineralny, jednak całość zachowała się w pełnej formie z oryginalną pokrywką. Lekanis służyła w starożytnej Grecji do przechowywania kosmetyków, pachnideł, biżuterii i drobnych ozdób. Naczynia tego typu towarzyszyły kobietom w życiu codziennym, a także były składane w grobach jako przedmioty osobistego użytku o znaczeniu symbolicznym.

Naszyjnik z monet, srebro, kryształ górski, brąz, Polska, XVII w.

2700,00 
Naszyjnik wykonany z wielobocznych paciorków ze szlifowanego kryształu górskiego o zróżnicowanej wielkości i przejrzystości oraz srebrnych kopiejek rosyjskich. Są to niewielkie monety nazywane „łezkami” lub „druciakami” od charakterystycznego kształtu. Niektóre monety pozostawiono w formie płaskiej, a nawleczenie na sznureczek umożliwiały specjalnie wykonane otworki.  Głównym akcentem kompozycji jest starożytny trójgraniasty grot scytyjski z brązu, datowany na około VII–VI wiek przed Chr. W XVII wieku został on oprawiony w srebro i wyposażony w uszko umożliwiające zawieszenie. Jego obecność wskazuje na postrzeganie niektórych znalezisk jako przedmiotów niezwykłych i obdarzonych szczególnym znaczeniem, niezależnie od braku wiedzy o ich pochodzeniu i funkcji. Niewątpliwie bowiem, twórca naszyjnika nie miał wiedzy o starożytnych Scytach i ich uzbrojeniu. Ogromna rzadkość na rynku kolekcjonerskim! Duża gratka dla miłośników kultury i tradycji dawnej Rzeczpospolitej!

Ogniwo pasa, srebro złocone, Polska, XVII w.

470,00 
Element pasa ze srebra złoconego w formie prostokątnego segmentu z otwartymi bokami, tworzącymi przelot umożliwiający przełożenie skórzanego paska. W dolnej części znajduje się uszko przeznaczone do zawieszenia elementu zdobniczego. Tego typu ogniwa tworzyły zapewne ciąg powtarzalnych segmentów pasa; uszka mogły występować jedynie przy niektórych z nich i służyć do podwieszenia ozdobnych dodatków, np. łańcuszków. Strona dekoracyjna podzielona jest pionową, podwójnym żeberkiem na dwa symetryczne pola. W każdym z nich rozmieszczono symetrycznie po trzy stylizowane kwiaty. Tło pomiędzy nimi jest wklęsłe, o drobnej, ziarnistej fakturze, uzyskanej prawdopodobnie przez puncowanie. Całość otacza wąska, gładka obwódka.

Oinochoe, terakota, Starożytna Grecja, IV w. przed Chr.

1500,00 
Naczynie ceramiczne, toczone na kole, wykorzystywane w starożytności jako podstawowy dzban podczas greckich uczt (symposion). Oinochoe prezentuje typowy dla regionu Wielkiej Grecji wariant z trójlistnym wylewem, którego innowacyjna forma ułatwiała precyzyjne porcjowanie cieczy bez rozlewania. Ciemnoszara/ciemno-brązowa, matowa powierzchnia z widocznymi nalotami mineralnymi i osadami ziemi. Stan zachowania bardzo dobry, uchwyt i wylew są kompletne, co podnosi wartość kolekcjonerską i badawczą. Jest to rzadko spotykany egzemplarz użytkowy, stanowiący namacalny fragment kultury starożytnej Italii.

Pieter Neefs II (1620 – 1675/1685), Nocna msza w gotyckim kościele, olej na desce, Flandria, XVII w.

3600,00 

Wnętrze gotyckiego kościoła, obraz autorstwa Pietera Neefsa Młodszego (1620–po 1675), flamandzkiego malarza specjalizującego się w przedstawieniach wnętrz sakralnych. Kompozycja oparta na precyzyjnej perspektywie linearnej prowadzi wzrok ku ołtarzowi w bocznej nawie, przed którym zgromadzeni są wierni i duchowieństwo uczestniczący w liturgii.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, bez widocznej sygnatury. Górna część kompozycji została przycięta, co doprowadziło do utraty pierwotnego formatu.

Dzieło reprezentuje dojrzały styl Pietera Neefsa młodszego – precyzyjne oddanie przestrzeni, kontrolowane światło i realistyczne ujęcie architektury, charakterystyczne dla szkoły antwerpskiej. Obrazy o niemal identycznej kompozycji pojawiają się w kilku znanych zbiorach i kolekcjach – m.in. w Szépművészeti Múzeum (Museum of Fine Arts) w Budapeszcie oraz w aukcji Sotheby’s (2021).

Warto dodać, że dzieła z tej serii bywają również przypisywane Pieterowi Neefsowi Starszemu (ok. 1578–1656), co potwierdza silne pokrewieństwo stylistyczne między twórczością ojca i syna.


Bibliografia / odnośniki:
Peeter Neefs I – Invaluable
Pieter Neefs II – Art Salon
Pieter Neefs I – Museum of Fine Arts Budapest (Wikimedia Commons)
Pieter Neefs II – Sotheby’s Auction 2021