Oferta

Barokowy relikwiarz (relikwiarium) z XVIII wieku – wolnostojąca gablota z drewna na planie trapezu, zawierająca w sumie 27 relikwii. Ścianki boczne i górna ukośnie ścięte, rozszerzające się ku frontowi. Wnętrze skrzynki wyłożone bordowym aksamitem, obszytym szlakami chwastów ze złotego bajorka. Na środku, odsunięty od pleców tekstylny relikwiarz na podwyższeniu, haftowany złotą nicią, bogato zdobiony bajorkiem, filigranem, miniaturowymi paciorkami i różnokolorowymi szkiełkami imitującymi drogie kamienie. Na stopie i na trzonie umieszczono 6 relikwii opisanych złotą farba na ciemnoniebieskich banderolach. W repozytorium znajduje się kapsuła relikwiarzowa z wypukłą szybką, zawierająca 2. cząstki Krzyża Świętego, otoczona promienistą glorią.

Ponad „monstrancją” owalny obrazek z nieczytelnym przedstawieniem, a wokoło 20 relikwii przeplatanych ozdobami z bajorka, paciorków, haftu złotą nicią i kolorowych szkiełek. Na wysokości nodusa dwie większe relikwie (Ex Ossibus) – św. Wincentego i św. Fortunata opisane, jako jedyne, na białych banderolach.

Relikwiarium różni się od relikwiarza tym, że relikwiarz jest naczyniem bezpośrednio zawierającym szczątki, a relikwiarium jest miejscem przechowywania tego naczynia. Obiekt nasz nie jest zatem typowym relikwiarium, ponieważ – oprócz tekstylnego relikwiarza w formie monstrancji z cząstkami Krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus – umieszczono w nim dodatkowo aż 26 relikwii różnych świętych, bez naczyń. Ich zabezpieczenie stanowi specjalna siateczka lub wyłącznie banderola. Relikwia Krzyża, jako jedyna znajduje się w przeszklonej i bez wątpienia zapieczętowanej kapsule.

Bogato zdobiony front pokryty repusowaną blachą srebrną. Dekoracja w typie dojrzałego baroku z motywami roślinnymi (liście akantu, woluty) oraz figuratywnymi (plastyczne główki putt / aniołków). W dolnej części obok ovolo znajduje się wyraźna punca miejska Neapolu: NAP 78 (oznaczenie Królestwa Neapolu ze skróconą datą 1778). Srebrna blacha nałożona na rzeźbiony, drewniany rdzeń. Tył polichromowany na jasny kolor, z zachowanym oryginalnym wspornikiem. Podstawa drewniana, schodkowa, ze śladami oryginalnego złocenia. Obiekt autentyczny, zachowany w dobrym stanie. Srebro pokryte naturalną, ciemną, wiekową patyną. Brak oryginalnej kustodii (przeszklenia) oraz relikwii w centralnym owalu. Bardzo ciekawy i dekoracyjny przedmiot, nie tylko dla zainteresowanych "neapolitanami". Neapol w 1778 roku był tętniącą życiem metropolią pod rządami Burbonów, a tamtejsze warsztaty złotnicze słynęły z finezji i rozmachu, co widać w dynamicznych rzeźbach aniołków na oferowanym relikwiarzu.