Natan Korzeń (1895 – 1941), Pejzaż z Kazimierza Dolnego z widokiem na synagogę, lata 30. XX w.
Nathan Gutman (1914 Warszawa – 1990 Paryż), Akt kobiecy, olej na tekturze, Paryż (?)
Para czaszek połączonych potylicami, drewno, Niemcy, 1635
Pierścień dewocyjny, srebro, Lwów, 1872-1920
Plakieta z herbem Suchekomnaty i panopliami, srebro i jedwab, Polska, XVIII w.
Owalna plakieta z kutej blachy srebrnej, z 2. połowy XVIII wieku, z wygrawerowanym herbem Suchekomnaty w tarczy otoczonej panopliami, zwieńczonej koroną oraz monogramem „P. J.”. W latach 20.–30. XIX wieku plakieta została przyszyta do ozdobnego, miękkiego podkładu tekstylnego wykonanego z naprzemiennych warstw tkanin jedwabnych w kolorze amarantowym i ecru. Tło ozdobiono ręcznym haftem wykonanym srebrnym bajorkiem, cekinami i blaszanymi aplikacjami tworzącymi kompozycje florystyczne. Na odwrocie zachowały się dwie pieczęcie lakowe.
Pierwotnie plakieta mogła pełnić funkcję sepulkralną, umieszczona na trumnie lub nad epitafium. Umieszczenie jej jedwabnej poduszeczce i opatrzenie pieczęciami wskazuje ma zapewne charakter rodzinny i sentymentalny. Panoplia przypominają kompozycje znane z ryngrafów z czasów Konfederacji Barskiej. To może wskazywać, że osoba o inicjałach "P. J." była jej uczestnikiem. O pochodzeniu obiektu wiadomo niewiele, miał być on własnością zakonnika z Wielkopolski.Plakietka z herbami Knut i Ślepowron, srebro, Polska, XVII w.
Podstawa krucyfiksu w formie czaszki zwieńczonej stylizowanym pniem drzewa, drewno, Niemcy (?), XVIII–XIX w.
Portret Franciszki Krasińskiej, olej na płótnie, Polska, ok. 1760
Rama, marmur, Indie, XIX w.
Rzeźba przedstawiająca Ramę, jednego z najważniejszych bóstw hinduizmu, uznawanego za siódmy awatar Wisznu. Obiekt został ręcznie wyrzeźbiony w białym marmurze w Indiach, prawdopodobnie w XIX wieku.
Postać przedstawiona została w pozycji stojącej, na wprost. Twarz ma łagodny wyraz z delikatnym uśmiechem i lekko przymkniętymi oczami. Głowa zwieńczona jest dekoracyjną koroną, a na piersi widoczne są długie naszyjniki.
Figura ubrana jest w drapowaną szatę z wyraźnie zaznaczonymi fałdami. Na plecach znajduje się kołczan ze strzałami, charakterystyczny dla przedstawień Ramy.
Ręce rzeźby nie zachowały się, pierwotnie w jednej z nich postać trzymała łuk - charakterystyczny element przedstawień tego bóstwa. dalej o tych ubytkach nie pisz, że są zgodne.
Rama jest bohaterem eposu Ramajana i w tradycji hinduistycznej symbolizuje prawość oraz wierność zasadzie dharmy. Jego wizerunki zajmują ważne miejsce w sztuce sakralnej Indii, choć pełnopostaciowe rzeźby marmurowe o tej skali występują rzadziej.
Obiekt zachowany w dobrym stanie, z wyraźną czytelnością formy i detalu.