Rzymska lampka oliwna (lucerna) wykonana z gliny kaolinitowej o charakterystycznej, jasnej, kremowo-beżowej barwie, datowana na okres Cesarstwa.Przedmiot charakteryzuje się spłaszczonym, owalnym korpusem oraz wklęsłym dyskiem z płytkim reliefem przedstawiającym nagą postać kobiecą z rozstawionymi nogami. Obok kobiety znajduje się mocno zatarte, nieczytelne przedstawienie drugiej postaci lub zwierzęcia — najpewniej jest to mitologiczna scena przedstawiająca Ledę z łabędziem. Krawędź otaczająca dysk zdobiona jest ornamentem. Na zdobionym panelu umieszczono dwa otwory: większy wlewowy, służący do napełniania naczynia oliwą, oraz mniejszy, odpowietrzający. Z przodu lampki znajduje się wysunięty palnik z dużym otworem na knot, zaś z tyłu uszko służące do trzymania i przenoszenia naczynia. Na powierzchni naczynia wyraźnie widać ślady pomarańczowo-rudawej angoby — cienkiej powłoki z tłustej glinki nakładanej przed wypaleniem w celach estetycznych i zmniejszenia wsiąkliwości oliwy.