Balsamarium, terakota, Starożytny Rzym, ok. I–II w. po Chr.

430,00 
Autentyczne balsamarium (unguentarium) rzymskie z I–II wieku po Chr., wykonane z gliny przy użyciu koła garncarskiego. Naczynie o charakterystycznej formie – z pękatym brzuścem, smukłą szyjką i szerokim, kryzowatym wylewem, służyło do przechowywania płynnych wonności i pachnideł toaletowych. Często stanowiło ono element wyposażenia zmarłych. Dawniej uważano, że balsamaria służyły do zbierania łez żałobników podczas ceremonii pogrzebowej - stąd błędna nazwa lacrimatorium (od lacrima – łza).

Chrystus Salvator Mundi, drewno polichromowane, Polska, XVIII w.

2200,00 
Rzeźba drewniana przedstawiająca Chrystusa jako Salvator Mundi (Zbawiciela Świata), wykonana w Polsce w XVIII wieku. Przykład ludowej rzeźby barokowej, łączącej religijny temat z prostą, czytelną formą. Figura pełnoplastyczna, frontalna, ukazuje młodego Jezusa w geście błogosławieństwa, z kulą ziemską w lewej dłoni. Postać ubrana w białą tunikę i niebieski płaszcz z żółtą lamówką. Widoczne resztki oryginalnej polichromii i naturalne ślady użytkowania. Uproszczony modelunek, linearne fałdy i wyrazista twarz wskazują na warsztat ludowy z terenów południowej Polski, reprezentujący późnobarokową tradycję rzeźby dewocyjnej.

Czapka podoficerska Luftwaffe, tkanina wełniana, Niemcy, ok. 1939–1945

2000,00 
Oryginalna czapka garnizonowa (Schirmmütze) podoficera Luftwaffe z okresu II wojny światowej (1939–1945). Model w wariancie z żółtą lamówką – noszony przez personel lotniczy. Typowa dla Luftwaffe forma z wysokim otokiem i charakterystycznym profilem. Na froncie widoczne aluminiowe emblematy: orzeł Luftwaffe oraz wieniec z kokardą. Czapka została zdenazyfikowana – zgodnie z powojennymi regulacjami usunięto symbol swastyki. Całość w bardzo dobrym stanie zachowania, bez przetarć materiału czy deformacji konstrukcji. Tkanina wełniana (feldgrau o lekko fioletowym odcieniu), lamówka żółta (Fliegende Truppe), otok czerwony, elementy ozdobne z tłoczonego aluminium, daszek czarny lakierowany, podszewka lniano-bawełniana w odcieniu kremowym.

Czaszka na czworobocznej konsoli, drewno, Niemcy (?), XVIII, XIX w.

630,00 
Realistyczne przedstawienie czaszki ludzkiej, osadzonej na konsoli o przekroju trapezowatym, zwężającej się ku dołowi. Konsolę zdobi ornament geometryczny z prostych żłobków. Na odwrocie umieszczono drucik umożliwiający zawieszenie rzeźby na ścianie. Czaszka wykonana została z innego gatunku drewna, niż konsola, i niewątpliwie jest od niej starsza. Jej datowanie przypada zapewne na wiek XVIII, kiedy rzeźby przedstawiające miniatury czaszek symbolizujących “memento mori” były szczególnie rozpowszechnione. Nie można przy tym wykluczć, że nie stanowiła one odrębnej całości, lecz była elementem jakiegoś przedstawienia, np. umieszczona u podstawy krucyfiksu.

Czaszka zwieńczona pniem drzewa (?), drewno, Europa Zachodnia (?), XVIII (?) w.

5300,00 
Unikatowa rzeźba przedstawiająca realistycznie wyrzeźbioną ludzką czaszkę, obejmowaną od góry przez 4 uchwyty przypominające szpony lub korzenie (?), które powyżej łączą się i skręcają w jedną całość, przypominającą stylizowany pień drzewa, od góry płasko ścięty, z rowkiem wyżłobionym na całą szerokość.  Obiekt wykonany z gęstego drewna egzotycznego o ciemno karmelowym kolorze, z detalami anatomicznymi (szew czaszki, otwory nosowe, zęby) wyrzeźbionymi z niezwykłą precyzją. Nic nie wskazuje na związek przedmiotu z kultem religijnym (np. jako podstawa krucyfiksu), raczej służył on jako rekwizyt rytualny, ceremonialny. Symbolika czaszki może też wskazywać na związek z obiektami typu "memnto mori". Duża ciekawostka!

Drewniana łyżka z inicjałem „V”, Polska, XIX w.

520,00 

Ręcznie rzeźbiona łyżka drewniana o długości 23 cm, pochodząca z Polski, datowana na XIX wiek lub wcześniej. Czarka głęboka, wyraźnie użytkowa, ze śladami eksploatacji. Trzonek ozdobiony rytami w formie ząbkowanej linii oraz inicjałem „V”, pełniącym funkcję identyfikacji właściciela. Na końcu zachowany rzemień z przytwierdzoną starą papierową metką kolekcjonerską.

W XIX wieku w Polsce łyżki tego typu należały do podstawowych przedmiotów codziennego użytku w gospodarstwach wiejskich i pasterskich. Wykonywano je ręcznie z jednego kawałka drewna, co wpisywało się w tradycję polskiego rzemiosła ludowego, opartego na prostych, trwałych materiałach.

Egzemplarze z zachowanymi oznaczeniami należą dziś do rzadkości, dokumentując rozwój polskiej kultury materialnej i codziennych praktyk życia na wsi.

Galo-rzymska rzeźba głowy, marmur, I-III wiek po Chr.

2400,00 
Pełnoplastyczna rzeźba głowy wykonana z białego marmuru, rysy twarzy potraktowane dosyć schematycznie poza charakterystycznymi, migdałowatymi oczami i “uśmiechem Giocondy”. Włosy sięgające szyi, tworzące loki wokół linii twarzy, z tyłu fryzura potraktowana schematycznie. Ukształtowanie szyi od spodu pozwala stwierdzić, że głowa stanowiła pierwotnie element większej kompozycji - np. sarkofagu. Rzeźba umieszczona na wykonanym na zamówienie, dwustopniowym postumencie z czarnego marmuru.

Hełm tropikalny Afrika Korps, korek i płótno, Niemcy (Afryka Północna), 1941

2200,00 

Tropikalny hełm korkowy (Tropenhelm) używany przez żołnierzy niemieckiego Korpusu Afrykańskiego (Deutsches Afrikakorps, DAK) w czasie kampanii północnoafrykańskiej w latach 1941–1943. Wykonany z lekkiego, utwardzanego korka pokrytego beżowym płótnem. Po bokach znajdują się metalowe oznaki: z jednej strony trójkolorowa tarcza narodowa (czarny–biały–czerwony), z drugiej orzeł Wehrmachtu trzymający swastykę. Wnętrze hełmu wyściełane jest czerwoną podszewką, z zachowanym skórzanym potnikiem i fragmentem paska podbródkowego. Na potniku widoczny stempel producenta HR41 (Heinrich Radecke, Hamburg, 1941).

Całość w bardzo dobrym stanie zachowania, z naturalnym zużyciem tkaniny na krawędziach ronda i drobnymi przetarciami. Pomimo przerwanego paska podbródkowego konstrukcja pozostaje w pełni stabilna. Hełm zachowany w oryginale, bez ingerencji konserwatorskiej.

Hendrik van Steenwijk II (ok. 1580 – 1649) – krąg, Wnętrze kościoła gotyckiego, olej na desce, szkoła flamandzka, XVII w.

2800,00 

Obraz przedstawia wnętrze gotyckiego kościoła, wykonany w szkole flamandzkiej XVII wieku, w kręgu Hendricka van Steenwijka czyli jednego z pionierów malarstwa perspektywicznego. Kompozycja zbudowana na osi prowadzącej ku ołtarzowi głównemu ukazuje monumentalne wnętrze z filarami, sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i kaplicami bocznymi. W przestrzeni widoczne są postacie wiernych i duchowieństwa, wprowadzone dla podkreślenia skali architektury i nastroju skupienia.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, w typowej dla szkoły flamandzkiej. Rama oryginalna, drewniana, fornirowana, z zachowaną pozłacaną krawędzią.

Kompozycja nawiązuje do rozwiązań stosowanych przez Hendricka van Steenwijka Starszego i Młodszego, a także Pietera Neefsa i Bartholomeusa van Bassena, rozwijających gatunek malarstwa architektonicznego w Antwerpii i Delft.