Łyżka tzw. „apostolska” ze św. Szymonem, srebro, Anglia, XVIII w.
Łyżka, tzw. "apostolska" z uchwytem zakończonym pełnoplastyczną figurką św. Szymona Zeloty trzymającego piłę, będącą jego atrybutem. Głowa świętego zwieńczona okrągłą tarczką z przedstawieniem ptaka (zapewne gołębicy symbolizującej Ducha Świętego). Przedmiot o charakterze liturgicznym lub kolekcjonerskim.
Łyżka tzw. „apostolska” ze św. Tomaszem, srebro, Anglia, XVIII w.
Madonna z Dzieciątkiem (Matka Boska z Mariampola), drzeworyt na papierze czerpanym, Polska, XVIII/XIX w.
Oryginalny polski ludowy drzeworyt sakralny z końca XVIII lub początku XIX wieku, przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem, znany również jako Matka Boska z Mariampola. Postać Maryi w koronie, otoczona gwiazdami, trzymająca Dzieciątko Jezus ubrane w czerwony płaszcz, z książeczką w dłoni z inskrypcją u dołu “AIRAMS”. Kompozycja statyczna, uproszczona i symetryczna, typowa dla grafiki dewocyjnej rozpowszechnionej wśród ludu.
Madonna z Dzieciątkiem, drewno polichromowane, złocone, Europa Środkowa, XVIII/XIX w.
Polichromowana i pozłacana drewniana rzeźba przedstawiająca Madonnę Niepokalaną z Dzieciątkiem Jezus. Figura stoi na globie oplecionym przez węża – klasyczny motyw symbolizujący zwycięstwo Maryi nad grzechem i złem. Madonna w bogato pofałdowanym płaszczu pokrytym złoceniem, trzyma Dzieciątko z lewej strony. Rzeźba barwna, pełna ekspresji i dynamiki.
Maska sarkofagowa, drewno, Starożytny Egipt, I w. przed Chr. – I w. po Chr.
Maska wstydu – „Schandmaske”, Europa Środkowa (Niemcy?), ok. 1550-1700
Rzadki i autentyczny przykład tzw. maski wstydu (Schandmaske), wykutej z jednego kawałka żelaza. Przypomina ona osłonę twarzy stosowaną w hełmach Salada typu niemieckiego z ruchomą osłoną. Tak jak osłony w hełmach Salada była ona elementem ruchomym, umocowanym na dwóch nitach, zachowanych na wysokości skroni. W odróżnieniu od osłon hełmów, maska została wykonana z cienkiej blachy, ma wąskie otwory na oczy, które znacząco ograniczały pole widzenia. Cechami odróżniającymi ją od osłon hełmów jest również groteskowo przedstawiony nos i dość niedbały sposób wykonania. Cechy te związane były z jej funkcjonalnością - maska miała zwracać uwagę i budzić pejoratywne skojarzenia z osobą, która ją nosiła, a nie służyć jako ochrona podczas bitwy.
Mistrz niemiecko-włoski, Zdjęcie z Krzyża, olej na desce, Europa Zachodnia, XVI w.
Scena przedstawiająca zdjęcie Jezusa z krzyża autorstwa naśladowcy Rogiera van der Weydena. Na pierwszym planie przedstawiono Jezusa z zamkniętymi oczami oraz Maryję, klęczącą przed Nim w ciemnoniebieskim płaszczu i białym nakryciu głowy. Z miłością patrzy na syna i obejmuje Go prawą ręką. Z tyłu po prawej stoi Józef z Arymatei, podtrzymujący ciało, a po lewej św. Jan Ewangelista. W tle rozciąga się widok w dal, odsłaniając fragmenty krzyża i drabinę. Scena przedstawiona została głównie w barwach podstawowych.
Wymiary deski: 70 x 53 cm; obraz oprawiony, rama rzeźbiona, złocona z XVIII wieku (wymiary z ramą: 79,5 x 64 cm).
Obraz wystawiany na aukcji malarstwa dawnych mistrzów domu aukcyjnego Hampel w Monachium (Ale Meister, część II, 27.06.2019, lot nr 770).
Uważa się, że istnieje wiele wersji tego wzoru, wszystkie prawdopodobnie wywodzą się z zaginionego prototypu z lat 40. XV wieku, autorstwa Rogiera van der Weydena.
Model sejsmografu Zhang Henga, kość barwiona, Chiny, ok. przełomu XIX/XX w.
Model sejsmografu wykonany z naturalnej kości zwierzęcej (imitującej słoniową), grawerowanej i barwionej. Powierzchnie pokrywa bogata ornamentyka, na którą składają się motywy roślinne i zwierzęce (smoki, konie, ryby) oraz wątek płomieni. Na jajowatym korpusie umieszczono osiem figurek misternie wyrzeźbionych smoków, którym odpowiada osiem ropuch, siedzących z otwartymi paszczami na ośmiobocznej podstawie. Zwieńczenie sejsmografu stanowi figurka Tao, czytającego Tao Te Ching. Praca sygnowana od spodu.
Pierwowzorem modelu jest pierwszy na świecie sejsmometr, skonstruowany w 132 r. przez chińskiego uczonego Zhanga Henga. Urządzenie to wskazywało kierunek, z którego nadeszło trzęsienie ziemi, nawet jeśli zjawisko to miało miejsce setki kilometrów od Luoyangu - ówczesnej stolicy Chin. Urządzenie miało około 2,5 metra wysokości i wykonane było z brązu. W pysku każdego z ośmiu smoków znajdowała się mała żelazna kulka, balansująca pomiędzy zębami. Wewnątrz korpusu urządzenia umieszczone było metalowe wahadło, wprawiane w ruch przez drgania ziemi. System dźwigni uruchamiany przez wahadło otwierał pysk smoka, a spadająca kula wpadała do paszczy żaby. Pozycja żaby, do której wpadała kula, wskazywała kierunek trzęsienia ziemi.
Monstrancja, mosiądz z elementami srebrzonymi, Francja, ok. 1860-1890
Owalny, przestronny korpus w ramie zdobionej motywami kwiatowymi (róże, liście). Na górze znajduje się krzyż umieszczony pomiędzy skrzydłami anioła. Wewnątrz korpusu posrebrzana lunula, służącą do umieszczenia hostii. Z tyłu przeszklone drzwiczki na zawiasie, co jest typowe dla relikwiarzy lub monstrancji typu "osobistego".
Tył korpusu ma surowsze wykończenie niż bogato zdobiony przód, co jest standardem w złotnictwie sakralnym XIX wieku. Całość osadzona jest na ozdobnej, profilowanej podstawie z okrągłą stopą.
Stylistyka przedstawienia anioła i roślinne ornamenty ramy są podręcznikowym przykładem francuskiego złotnictwa sakralnego z okresu II Cesarstwa (Napoleon III) lub początków III Republiki. Łączenie motywów barokowych (bogate zdobienia, anioły) z elementami neoklasycznymi i roślinnymi jest typowe dla europejskiej sztuki sakralnej tamtego okresu.
Ze względu na rozmiar i przeszklone drzwiczki z tyłu można przypuszczać, że monstrancja była prawdopodobnie przeznaczona do użytku domowego w zamożnej rezydencji lub jako element wyposażenia bocznego ołtarza/kaplicy.