Stojący Budda, brąz, Tajlandia, XVII w.
Święty Antoni z Dzieciątkiem Jezus, drzeworyt na papierze czerpanym, Polska, XVIII/XIX w.
Symeon Shimin (1902–1984), Gum Chum, olej / mieszana na płótnie, Stany Zjednoczone, ok. 1945-1955
Prezentowane płótno to muzealnej klasy praca sztalugowa autorstwa cenionego amerykańskiego malarza i monumentalisty pochodzenia żydowsko-rosyjskiego, Symeona Shimina. Obraz stanowi wybitny przykład powojennego ekspresjonizmu zaangażowanego społecznie, łączącego cechy malarstwa narracyjnego z plakatową perswazją. Sygnowany p.d.: S. Shimin (sygnatura autorska, wiązana)
Dzieło charakteryzuje się skrajnie skondensowaną, klaustrofobiczną kompozycją o potężnym ładunku emocjonalnym. Na pierwszym planie dominuje ekspresyjnie zdeformowana postać starszego mężczyzny ujętego w teatralnym, oskarżycielskim geście – jego dłoń wskazuje palcem bezpośrednio na widza. Zabieg ten, potęgujący kinową wręcz dramaturgię, bezpośrednio nawiązuje do bogatego doświadczenia Shimina w tworzeniu ikonicznych afiszy politycznych i filmowych dla Hollywood (artysta był m.in. autorem oryginalnego plakatu do filmu „Przeminęło z wiatrem” z 1939 r.). W tle, w mrocznym cieniu, wyłania się melancholijne oblicze drugiego mędrca. Całość utrzymana jest w surowej, ziemistej, monochromatycznej palecie z dominacją głębokich brązów, czerni i przygaszonego błękitu szat, z mistrzowskim wykorzystaniem światłocienia (chiaroscuro).
Wymiary: 82,5 x 59,5 cm (z ramą 85 x 62 cm)Szklane naczynie (ollula) typu Isings 68, szkło, Cesarstwo Rzymskie, I-III w. po Chr.
Pękaty flakon / słoiczek szklany pochodzący z okresu Cesarstwa, datowany na I – III w. po Chr. Naczynie wykonane zostało przy użyciu techniki wolnego wydmuchiwania ze szkła sodowo-wapniowego. Jego wyjątkowo niska waga w stosunku do wielkości świadczy o bardzo cienkich ściankach (mierzących około 1 milimetra), co dowodzi najwyższego kunsztu antycznego rzemieślnika. Pod względem morfologicznym flakon reprezentuje klasyczną rzymską formę określaną jako ollula (miniaturowy słoiczek), sklasyfikowaną w literaturze naukowej jako typ Isings 68. Charakteryzuje się on doskonałymi proporcjami oraz pękatym, niemal idealnie kulistym brzuścem z lekko wklęsłym dnem. Brzusiec silnie zwęża się ku górze, przechodząc w krótką, cylindryczną szyjkę, którą wieńczy szeroki, talerzowaty wylew. Szeroki kołnierz został precyzyjnie wywinięty i podwinięty na gorąco, a jego znaczna szerokość ułatwiała wprowadzanie do wnętrza starożytnych szpatułek medycznych lub kosmetycznych.
Wysokość: 9,6 cm Maksymalna średnica brzuśca: 9,1 cm Średnica wylewu (krawędzi): 7,5 cm Waga: 68 g Szacowana pojemność: 200–250 ml
Szkoła włoska (rzymska), Bogini Roma (Dea Roma / Roma Barberini), olej na płótnie, Włochy, ok. 1760-1800
Obraz przedstawia frontalne, pełne dostojeństwa i majestatu ujęcie Bogini Romy siedzącej na monumentalnym tronie, wzorowane na słynnym starożytnym fresku z IV wieku („Dea Roma” z kolekcji Barberini, odkryty w Rzymie w 1655 roku).
Bogini ukazana została w stroju nawiązującym do tradycyjnych rzymskich bóstw opiekuńczych. Ma na sobie żółto-złotą tunikę przewiązaną pod piersiami ciemną taśmą oraz kaskadowo spływający, różowo-czerwony płaszcz (palla). Głowę zdobi złoty hełm paradny z okazałym, gęstym pióropuszem z białych i ciemnych piór. Rysy twarzy są wyidealizowane, o gładkiej karnacji, dużych oczach i drobnych ustach – co odzwierciedla akademicki kanon piękna wczesnego neoklasycyzmu. Na stopach widoczne są klasyczne, czerwone sandały rzymskie (calcei).
Na otwartej prawej dłoni bogini unosi uskrzydloną figurkę bogini zwycięstwa (Nike), która wznosi czerwony proporzec i trzyma złote jabłko (glob) – symbol panowania nad światem. Lewą ręką Roma opiera się o wysokie, złote berło. U jej boku spoczywa wielka, okrągła tarcza (ancile) o bogato ornamentowanej powierzchni.
U dołu obrazu, na szarym postumencie stylizowanym na antyczny kamień (plinta), widnieje starannie wykaligrafowany napis w rzymskiej kapitale: VIRTVS HONOR IMPERIVM Formułuje on triadę rzymskich wartości państwowych: Męstwo (Cnota), Cześć (Honor) oraz Władzę zwierzchnią (Imperium). Trójkątne punkty rozdzielające słowa (hederae) to bezpośrednie nawiązanie do klasycznej epigrafiki łacińskiej.
Wymiary: 47,5 x 34,5 cm, oprawiony (rama z epoki)