Maska sarkofagowa, drewno, Starożytny Egipt, I w. przed Chr. – I w. po Chr.

4600,00 
Rzeźbiona drewniana maska pochodząca z wieka lub przedniej części antropoidalnego sarkofagu, relief przedstawiający wyidealizowany portret zmarłego na wprost. Pierwotnie pokryta polichromią. Maska przystosowana do powieszenia na ścianie.

Maska wstydu – „Schandmaske”, Europa Środkowa (Niemcy?), ok. 1550-1700

6660,00 
Rzadki i autentyczny przykład tzw. maski wstydu (Schandmaske), wykutej z jednego kawałka żelaza. Przypomina ona osłonę twarzy stosowaną w hełmach Salada typu niemieckiego z ruchomą osłoną. Tak jak osłony w hełmach Salada była ona elementem ruchomym, umocowanym na dwóch nitach, zachowanych na wysokości skroni. W odróżnieniu od osłon hełmów, maska została wykonana z cienkiej blachy, ma wąskie otwory na oczy, które znacząco ograniczały pole widzenia. Cechami odróżniającymi ją od osłon hełmów jest również groteskowo przedstawiony nos i dość niedbały sposób wykonania. Cechy te związane były z jej funkcjonalnością - maska miała zwracać uwagę i budzić pejoratywne skojarzenia z osobą, która ją nosiła, a nie służyć jako ochrona podczas bitwy. 

Model sejsmografu Zhang Henga, kość barwiona, Chiny, ok. przełomu XIX/XX w.

6800,00 
Model sejsmografu wykonany z naturalnej kości zwierzęcej (imitującej słoniową), grawerowanej i barwionej. Powierzchnie pokrywa bogata ornamentyka, na którą składają się motywy roślinne i zwierzęce (smoki, konie, ryby) oraz wątek płomieni. Na jajowatym korpusie umieszczono osiem figurek misternie wyrzeźbionych smoków, którym odpowiada osiem ropuch, siedzących z otwartymi paszczami na ośmiobocznej podstawie. Zwieńczenie sejsmografu stanowi figurka Tao, czytającego Tao Te Ching. Praca sygnowana od spodu. Pierwowzorem modelu jest pierwszy na świecie sejsmometr, skonstruowany w 132 r. przez chińskiego uczonego Zhanga Henga. Urządzenie to wskazywało kierunek, z którego nadeszło trzęsienie ziemi, nawet jeśli zjawisko to miało miejsce setki kilometrów od Luoyangu - ówczesnej stolicy Chin. Urządzenie miało około 2,5 metra wysokości i wykonane było z brązu. W pysku każdego z ośmiu smoków znajdowała się mała żelazna kulka, balansująca pomiędzy zębami. Wewnątrz korpusu urządzenia umieszczone było metalowe wahadło, wprawiane w ruch przez drgania ziemi. System dźwigni uruchamiany przez wahadło otwierał pysk smoka, a spadająca kula wpadała do paszczy żaby. Pozycja żaby, do której wpadała kula, wskazywała kierunek trzęsienia ziemi. 

Natan Korzeń (1895 – 1941), Pejzaż z Kazimierza Dolnego z widokiem na synagogę, lata 30. XX w.

7600,00 
Akwarela na papierze przedstawiająca widok na zabudowę północnego narożnika Małego Rynku ze schematycznie ujętą postacią kobiecą na pierwszym planie. Po lewej stronie widoczna południowo-zachodnia fasada synagogi z charakterystycznym, łamanym dachem. Po prawej ciągnie się, będące jej przedłużeniem, drewniane ogrodzenie z furtką. Zza ogrodzenia wystają nieduże drzewa (zapewne owocowe) oraz dach (kościoła?) pokryty dachówką. Sygnowany w prawym dolnym rogu "N. Korzeń".

Nathan Gutman (1914 Warszawa – 1990 Paryż), Akt kobiecy, olej na tekturze, Paryż (?)

3700,00 
Obraz przedstawia nagą kobietę w półleżącej pozycji na łóżku lub wersalce; jedną ręką podpiera ciało, drugą trzyma za głową. Sylwetka modelki, mebel oraz niewielki obrazek w lewym górnym rogu (z wazonem z kwiatami) zostały namalowane czarnym konturem, kontrastującym z wielobarwnym tłem złożonym z nasyconych plam koloru w różnych odcieniach czerwieni, żółci, niebieskiego i zieleni. Intensywna paleta barw wyraźnie nawiązuje do estetyki fowizmu. W lewym dolnym rogu znajduje się sygnatura Gutmana. Całość oprawiona we współczesną ramę.

Para czaszek połączonych potylicami, drewno, Niemcy, 1635

3500,00 
Unikatowy przedmiot w formie pary połączonych czaszek drewnianych, najpewniej pełniących funkcję symboliczną (memento mori). Rzeźba wykonana z drewna pokrytego białą i brązową farbą; przystosowana do powieszenia – zawieszka ze splecionego, kutego pręta żelaznego. Od spodu data "1635" i słabo czytelna sygnatura twórcy – "Lond" (?) F(ecit). Widoczne ślady upływu czasu, przetarcie żelaznego uszka, patyna. Wysoka jakość rzeźbienia z detalami anatomicznymi, w tym realistycznie odwzorowane oczodoły, uzębienie i szczeliny czaszkowe.

Pieter Neefs II (1620 – 1675/1685), Nocna msza w gotyckim kościele, olej na desce, Flandria, XVII w.

3600,00 

Obraz przedstawia wnętrze gotyckiego kościoła, autorstwa Pietera Neefs the Younger (1620–po 1675), flamandzkiego malarza specjalizującego się w przedstawieniach wnętrz sakralnych XVII wieku. Kompozycja oparta na precyzyjnej perspektywie linearnej prowadzi wzrok ku ołtarzowi głównemu, wokół którego zgromadzeni są wierni i duchowieństwo uczestniczący w liturgii.

Obraz wykonany techniką oleju na desce, bez widocznej sygnatury. Górna część kompozycji została przycięta, co doprowadziło do utraty pierwotnego formatu i prawdopodobnie również sygnatury autora.

Dzieło reprezentuje dojrzały styl Pietera Neefsa młodszego – precyzyjne oddanie przestrzeni, kontrolowane światło i realistyczne ujęcie architektury, charakterystyczne dla szkoły antwerpskiej. Obrazy o niemal identycznej kompozycji pojawiają się w kilku znanych zbiorach i kolekcjach – m.in. w Szépművészeti Múzeum (Museum of Fine Arts) w Budapeszcie oraz w aukcji Sotheby’s (2021).

Warto dodać, że dzieła z tej serii bywają również przypisywane Pieterowi Neefsowi Starszemu (ok. 1578–1656), co potwierdza silne pokrewieństwo stylistyczne między twórczością ojca i syna.


Bibliografia / odnośniki:
Peeter Neefs I – Invaluable
Pieter Neefs II – Art Salon
Pieter Neefs I – Museum of Fine Arts Budapest (Wikimedia Commons)
Pieter Neefs II – Sotheby’s Auction 2021

Plakieta herbowa z panopliami, srebro i jedwab, Polska, XVIII w.

2600,00 

Unikatowa plakieta herbowo-wotywna, której centralnym elementem jest owalna srebrna plakieta pochodząca z końca XVIII wieku. Wygrawerowano na niej herb Suchekomnaty z motywami panoplii (uzbrojenia rycerskiego), labrów, hełmu i trąbki myśliwskiej, zwieńczony koroną szlachecką oraz monogramem „P.J.”. Plakieta została w latach 20.–30. XIX wieku przyszyta do ozdobnego, miękkiego podkładu tekstylnego wykonanego z naprzemiennych paneli tkanin jedwabnych w kolorze amarantowym i ecru. Tło ozdobiono ręcznym haftem wykonanym srebrnym bajorkiem, cekinami i blaszanymi aplikacjami tworzącymi kompozycje florystyczne. Na odwrocie zachowały się dwa oryginalne, czerwone stemple lakowe.

Podstawa krucyfiksu w formie czaszki zwieńczonej stylizowanym pniem drzewa, drewno, Niemcy (?), XVIII–XIX w.

5300,00 
Unikatowa rzeźba z ciemnego drewna przedstawiająca realistycznie wyrzeźbioną ludzką czaszkę, obejmowaną od góry czterema masywnymi uchwytami o formie przypominającej szpony lub korzenie. Uchwyty powyżej łączą się i skręcają w jedną, zwartą formę, przypominającą stylizowany pień drzewa, zakończony płasko ściętą górną powierzchnią z wyżłobionym na całą szerokość rowkiem, co wskazuje, że obiekt stanowił pierwotnie część większej konstrukcji. Czaszka została wyrzeźbiona z dużą dbałością o detale anatomiczne, takie jak szwy czaszkowe, otwory nosowe oraz uzębienie. Forma i konstrukcja pozwalają przypuszczać, że rzeźba pełniła funkcję podstawy krucyfiksu typu memento mori; brakujący element w postaci rzeźbionych kości pod potylicą powoduje, że obiekt prezentuje się obecnie w lekkim pochyleniu, podczas gdy pierwotnie ustawiony był pionowo.